نهضت سیدالشهداء سبب نجات انسان‌ها از جهالت و سرگردانی

در زمان مرحوم آقا یكی از دوستانشان از یك جا تماس تلفنی گرفت: آقا در فلان قضیه‌ای كه فردا مثلًا می‌خواهد فلان اتّفاق بیفتد چه كنیم؟ ایشان فرمودند: این حرف‌ها را هم باید در تلفن بزنید؟ این همه برایتان صحبت كردم هنوز نمی‌دانید كه چه كنید؟ هر چه كه می‌دانید بروید بكنید! یعنی چه؟ یعنی وقتی كه من یك راهی را نشان دادم بنشین فكر كن، ببین این تصمیمی كه می‌خواهی بگیری موافق با این راه هست یا نیست. اگر نیست عمل نكن، اگر هست برو جلو، اگر هست برو جلو، اگر نیست چرا عمل می‌كنی؟ چرا سرت را پایین میندازی، چرا چشمت را می‌بندی؟ همه اینها برای چیست؟ اینها به خاطر این است كه انسان از مرحله حیرت خارج نشده.

راه خدا و سلوك الی اللَه این است كه انسان با آن مبانی كه اولیاء الهی در اختیارش می‌گذارند نه هر مش قمر و فلان ... با آن مبانی كه اولیاء الهی در اختیار می‌گذارند، از معصومین علیهم‌السّلام و پس از آن توسط اولیاء الهی، با آن مبانی بیاید حركت كند، زندگی كند، روز را به شب، شب را به روز، فكر خودش را تصحیح كند، و براساس تصحیح فكر حركت كند. ساكن بودن و بدون یقین حركت نكردن، بهتر است از اینكه انسان حركت كند با شك و با تردید و در هزار خطر و هزار مهلكه گرفتار بشود. بایست!

در یك قضیه‌ای بود یكی از دوستان با من تماس گرفت، یك مدتی پیش، گفت: در فلان چیز چه كنم؟ گفتم: طبق مبانی كه الآن شما در دست دارید آیا اقدام به این مسأله با آن مبانی می‌خورد یا نمی‌خورد؟ یك فكر كرد گفت: نمی‌خورد. گفتم: پس در خانه‌ات بشین، در را هم ببند! می‌خورد برو جلو، نمی‌خورد بایست! اگر به آن رسیدی، اگر كنار بگذاری، فردا هم خودت خودت را ملامت می‌كنی و هم تمام مسائل مسؤلیتش می‌افتد به گردن تو، همه‌اش به گردن تو می‌افتد. ولی اگر نه، این می‌شود چه؟ این می‌شود نور، این می‌شود نور، انبیاء برای این آمدن كه از ظلمت به نور خارج كنند.