اذن خدا در تبلیغ دین و هدایت مردم

فلان کس پشت سرهم مدام زنگ می‌زند، زنگ می‌زند، زنگ می‌زند! چرا دیگر زنگ می‌زنی؟! آقا تمام شد! نه، می‌خواهیم شما را ببینیم، از فلان شهر آمدیم، از فلان جا آمدیم. بسیار خوب می‌خواهی ببینی بیا ببین، حالاکه دیدی برو دیگر همان‌جایی که عرب نی می‌اندازد! خودت خواستی، ولی اگر نمی‌دیدی کارت درست می‌شد! آقا همه چیزها با دیدن درست نمی‌شود، همه چیزها با صحبت کردن درست نمی‌شود، همه چیزها با خیلی حرف زدن درست نمی‌شود. نوار هم بیشتر از ما بلد است حرف بزند، بگذاریم دائماً بچرخد، بچرخد برای خودش، بیست و چهار ساعت، نتیجه‌ای ندارد، برای چه؟ به‌خاطر عمل نکردن است.¹

روش اولیاء، ارائه طریق و تبیین مصالح و مفاسد 

یک تصوری که هست و تصورِ غلطی است و این تصور در زمان سابق هم بوده، زمان مرحوم آقا هم بوده است و من از افراد می‌شنیدم و الآن هم می‌شنوم که... البتّه مسئله الآن که ارتباطی به سابق ندارد، سابق مرحوم آقا بودند، استاد بودند، ولیّ خدا بودند، عارف کامل بودند، الآن که نه بنده کسی را سراغ دارم به هم‌چنین نحوی و خودمان هم که بله، چه عرض کنیم، هشتمان گروی هشتادمان است، یک‌دست بر سر و یک‌دست بر سینه، بر هزار بدبختی خود باید بنالیم. گفت:

با هم خلاصه دردها را بشماریم و ببینیم که چه باید کرد.

ولی چون بزرگان دستور دادند، روش مشخص است، راهشان مشخص است، ما هم می‌گوییم همین وضعیتی را که به ما فرمودند، به همین وضعیت ادامه می‌دهیم تا ببینیم خدا برای ما چه تقدیر کرده است دیگر! جز این چه کنیم.

اینکه بنده عرض می‌کنم این مسائل در آن افق مطرح می‌شود، یک وقتی خدای نکرده سوء تفاهم نشود و مسائل خلط نشود و مراتب با هم قاطی نشود، این قضیّه مربوط به بزرگان است. مربوط به اولیا است. مربوط به اساتید است. هیچ ارتباطی با وضعیت و موقعیتی که متوهّم است، این مطلب ندارد.