جایگاه تقوا

یکی از اقوام‌مان بنده را خانه‌اش دعوت کرده؛ خب وقتی‌که دعوت می‌کنی [آیا] نباید در منزل انسان احترام مهمان را نگه دارد؟! تلویزیون دائم دارد ورّ و ورّ و ورّ ویز ویز می‌کند؛ بابا یک احترامی! نتیجه‌اش چه می‌شود؟! نتیجه‌اش این می‌شود که می‌گویم: «بنده دیگرمنزل ایشان نمی‌روم!» وقتی شما دعوت می‌کنی نباید [احترام مهمان را حفظ کنی؟!] مثل اینکه شما یک رفیق را دعوت می‌کنی می‌دانی از آبگوشت بدش می‌آید، برداری همان آبگوشت را درست ‌بکنی! این بی‌احترامی نیست؟! می‌گوید: «اگر تو می‌خوری، چرا ما را دعوت کردی؟! حالا امروز یک غذای دیگر بخور! امروز یک چیز دیگر درست کن!» درست؟! 

مردم در یک عالَم دیگر هستند؛ مردم نمی‌خواهند مطالب ما را بپذیرند! مردم می‌خواهند در عالم خودشان باشند و تکان نخورند و از آنجا در نیایند! مسئله این است که ما در اینجا طلبکاریم نه اینکه آنها طلبکارند؛ ما می‌گوییم که راه باید راه حق باشد ـ همین مطالبی که گفتم ـ، عقلانی باشد، درست باشد.

وقتی که برای ما ثابت شده [که] اربعین در فرهنگ شیعه وجود نداشته، خب ما هم مثل همین مردمیم، ما هم همین عواطف را داریم، بالأخره ما هم قوم و خویش داریم، ما هم برادر و خواهر و مادر و خاله و عمّه و دایی و عمو داریم؛ ما هم همسایه و شریک و رفیق و اینها داریم؛ ما هم همین عواطف را داریم، ولی می‌گوییم [آیا] وقتی که رسول خدا صلی‌اللَه‌علیه‌وآله می‌فرماید: «عزا سه روز است؛ بعد از سه روز لباستان را در بیاورید و از منزل خارج بشوید.» ما باید به حرف رسول خدا عمل کنیم یا به حرف مردم؟! [اما مردم می‌گویند:] «نه‌خیر، تا چهل روز هیچ عروسی نباید انجام بشود!» آن بدبخت پسر و دختر همین‌طور بمانند که چه؟ که این به جای فاتحه خواندن شبی صد دفعه آن مُرده را لعنش می‌کنند [که] آقا الان موقع مردن بود؟! [چرا] حالا که ما عقد کردیم [مُردی؟!] مردن هم آخر یک چیزی دارد! یک خرده حساب و کتاب ما را هم می‌کردی باباجان! هنوز چهلم آن تمام نشده یک پیرزن از آن طرف می‌میرد، آن تمام نشده یکی از آن طرف ماشین به آن می‌زند، این بدبخت [ها] [همین طور باید] بمانند که چهله این تمام شود، بعد چهله آن تمام شد بعد چهله آن.