جایگاه تقوا

اعوذ باللَه من الشّیطان الرّجیم

بسم اللَه الرّحمٰن الرّحیم

و صلَّی اللَهُ عَلَی سیّدنا محمّدٍ

و آله الطّاهرین و لَعنَةُ اللَه عَلَی أعدائِهِم أجمَعینَ

حسابرسیِ الهی بر اساسِ میزانِ آگاهیِ انسان 

﴿يٰا أَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا ٱتَّقُوا ٱللَه و كُونُوا مَعَ ٱلصّٰدِقِينَ﴾؛¹ «ای کسانی‌که ایمان آورده‌اید، متّقی باشید و همگام و همراه با صادقین باشید»؛ افرادی‌که دارای صدق‌اند و کارشان بر اساس صدق است.

تمام حرکت انسان در این دنیا و متابعت از دستورات الهی شامل این مسئله می‌شود. اگر دقّت کنید در این آیۀ شریفه می‌فرماید: ﴿يٰا أَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا ٱتَّقُوا ٱللَه﴾؛ در وهلۀ اوّل، ایمان شرط است و باید باشد. بنابراین، کسی‌که نسبت به یک موضوعی ایمان ندارد، از دایرۀ بحث در این آیه خارج است. شنیده‌اید وقتی مطلبی با بعضی مطرح می‌شود، می‌گویند: «ما قبول نداریم، به دل ما نمی‌چسبد، ما این را نمی‌خواهیم، ما این را نمی‌پذیریم!» این مسئله بین افراد، متعارف است. چرا این حرف را می‌زنند؟! اینکه [می‌گویند]: «ما این مطلب را قبول نداریم»، حکایت از چه مسئله‌ای می‌کند؟! حکایت از این می‌کند که: «ما نمی‌خواهیم بپذیریم!»

«قبول نداریم» یک مطلب است، «نمی‌خواهیم بپذیریم» یک مطلب دیگر است؛ انسان ممکن است نسبت به یک مسئله جاهل باشد [و] اطّلاع نداشته باشد، [نسبت] به او می‌گویند: «[بعداً] می‌فهمد»؛ وقتی‌که فهمید دیگر وضعیت و موقعیتّش با قبل از اینکه فهمیده باشد، تفاوت و فرق می‌کند. [اما] بعضی [از افراد] هستند ‍[که] بعد از اینکه فهمیدند، می‌گویند: «ما نمی‌خواهیم بپذیریم!» آن یک مطلب و مسئلۀ دیگر است.

در این آیه می‌فرماید: «ای کسانی که ایمان آورده‌اید...»؛ یعنی می‌دانید خدایی هست. اگر نمی‌دانید خدایی هست، خب خدا هم با شما کاری ندارد؛ واقعاً نمی‌دانید ها! خدا هم با شما کاری ندارد؛ اگر نمی‌دانید پیغمبری آمده، خدا با شما کاری ندارد؛ اگر نمی‌دانید بهشت و جهنّم و معادی هست، خدا با شما کاری ندارد؛ اگر نمی‌دانید مراتب تجرّد و قرب پروردگار هست، خدا با شما کاری ندارد؛ «کاری ندارد» یعنی از شما حساب‌وکتاب نمی‌کشد. خیلی از این افرادی‌که الآن در خیابان دارند راه می‌روند، در منازلشان زندگی می‌کنند، کار می‌کنند، کسب می‌کنند، از این مسائل خبر ندارند [و] به گوششان نخورده، خدا هم با آنها کاری ندارد.