جایگاه تقوا

موضع امام کاظم علیه‌السلام در برابر نوروز

موسی‌بن‌جعفر علیه‌السلام در مدینه بودند؛ منصوردوانیقی می‌آید در مدینه [و این] مصادف می‌شود با ایّام نوروز. آن‌ موقع ایرانی‌ها رفته بودند در دستگاه [عبدالملک مروان]؛ ظاهراً ایرانی‌ها از زمان عبدالملک مروان رفته بودند در دستگاه عبدالملک مروان و شروع به ترویج دادن آثار ایرانی در دستگاه خلفای بنی‌مروان و بعدش خلفای عبّاسی کرده بودند؛ تا اینکه دیگر سنگِ تمام را خالدبن‌یحیی برمکی با دو پسرش فضل و جعفر گذاشتند؛ که دیگر به‌‌طورکلّی کیفیّت لباس‌های خلفای بنی‌عبّاس مطابق با لباس‌های دربار شاهنشاهی و ساسانی شده بود؛ کیفیّت دکور دستگاه خلافت بنی‌عبّاس مثل ساسانیان تزئین شده بود. اینها همه برای ایرانی‌هایی بود که رفته‌بودند آنجا و همین‌طور این نفوذ پیدا کرده‌ [بود] تا به زمان متوکّل که رسید به‌طورکلّی فرماندۀ لشکر اسلام یکی از ایرانیان بود؛ یعنی همین‌طور در این دستگاه نفوذ کرده بودند و این گسترش پیدا می‌کرد، مخصوصاً در زمان مأمون خلیفۀ عبّاسی این قضیّه گسترش بیشتری پیدا کرده بود.

منصور دوانیقی آمد در مدینه شروع کرد جشن گرفتنِ عید نوروز و از این دم و دستگاهی که خب ما [هم] می‌بینیم. افراد در آنجا می‌آمدند و او بار عام می‌داد و آنها صِلَه می‌دادند.

[منصور دوانیقی] فرستاد دنبال موسی‌بن‌جعفر علیه‌السلام که شما هم تشریف بیاورید و در این مجلس ما شرکت کنید؛ موسی بن جعفر علیه‌السلام فرمودند:

«إنّی فَتّشتُ الأخبارُ عن جدّی فی هذا الموضوع، فلم أجد لهذا الأثر شیئًا إنّ هذه سنة الفُرْس و مَحاهَ الإسلام و معاذ اللَه أن نُحییَ ما محاه الاسلام¹؛

من هرچه اخبار جدّم را تفحّص کردم یک چنین اثری، یک ‌چنین عیدی ندیدم که در اخبار جدم [چنین] آثاری باشد؛ این از سنّت‌ها و روش‌های فُرس است و آن سنتّ‌ها را اسلام محو کرده؛ اسلام سنّت جدیدی پایه‌گذاری کرده و معاذاللَه اینکه ما بیاییم و آن سنّت‌هایی که اسلام محو کرده را دوباره زنده کنیم.»

[حضرت] این جواب را دادند و خودشان [هم] شرکت نکردند. الآن می‌آیند می‌گویند: «این روایت معلوم نیست؛ سند ندارد! این روایت نمی‌دانم چیست!» و از این حرف‌ها! خب این هم یک‌جور صحبت کردن [است]؛ ولکن ما نباید با طناب دیگران خودمان را در چاه ببریم، چون در روز قیامت می‌گویند: «ما به تو عقل دادیم، شعور دادیم و فهم دادیم. مطلب ولیّ خدا ـ مرحوم آقا [علامه طهرانی] ـ را دیدی و شنیدی، مطالب دیگران را هم دیدی و شنیدی و آمدی آن را بر این ترجیح دادی؟! بسیار خوب حالا ما هم می‌دانیم با تو چه کنیم!» درست؟! در همه چیز باید این قضیّه پیدا بشود؛ یعنی در تمام مطالب، در تمام مسائل، در تمام امور که انسان در دوران زندگی خودش با آنها سروکار دارد باید متوجّه این آیۀ شریفه باشد که ﴿يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَهَ وَ كُونُواْ مَعَ ٱلصَّٰدِقِينَ﴾.