بررسی اجمالی تاریخ ائمه علیهم السّلام از زمان حضور تا دوران غیبت

یکی از رفقا آمده بود ـ شما می‌شناسید ـ چندی پیش پیشِ من، گفته بود که: «آقا، من یک فقط ده دقیقه نه بیشتر، فقط ده دقیقه من امام علیه السّلام را ببینم، شما یک کاری کن!» گفتم: «آقاجان، اگر شما بنا بر دیدن است، من شما را احاله می‌دهم یک جایی [که] آنها یک راه‌هایی را بلدند که شما ببینید، ولکن من این عمل را اهانت به امام علیه السّلام می‌دانم که شخص بلند شود بیاید و برود عرض حالش را پیش امام علیه السّلام بکند و تا نکند او خبر ندارد! مگر امام زمان مثل دکترهای عادی است که درِ مطبّشان تابلو بگذارند و آدم دلش درد [می‌گیرد]، سرش درد می‌گیرد باید برود آنجا و آنها معاینه کنند؟! شکم را معاینه کنند، بالا و پایین و اینها را تا بگویند آقا این درمان [آن است]! مگر این است امام علیه السّلام؟! امام علیه السّلام، این مطلبی که الآن تو داری به من می‌گویی، قبلاً خبر دارد! همین حرفی که الآن داری به من می‌زنی، همین، همین صحبتی که الآن داری با من می‌کنی، قبلاً او دارد می‌بیند!» آن یک فکری کرد گفت: «نه، پس من هم نمی‌روم!» گفتم: «اگر بخواهی من اطلاع دارم، می‌فرستمت!» خودم انجام نمی‌دهم، گرچه راهش را هم می‌دانم، نه یک راه! ولی این عمل را خلاف می‌دانم، خلاف شئون امامت می‌دانم که ما بلند شویم به امام زمان بگوییم: «تو عاجزی، تو گوشَت نمی‌شنود و برای‌اینکه حَرَج ما را بفمهی، برای‌اینکه مضیقۀ ما را بفهمی، برای‌اینکه مشکلات ما را بفهمی، حتماً من باید از شما وقت ملاقات بگیرم؛ بیایم عریضه بنویسم که فلان!» این چیزها! درست؟! این امام زمان می‌شود امام زمان خیالی؛ این امام زمان، امام زمان اعتباری است، خیالی است، توهمی است! درست؟! آنی که از من به من نزدیک‌تر است دیگر چه ملاقاتی می‌خواهد؟! چه وقت حضوری می‌خواهد؟!

جایگاه ملاقات با امام زمان در مکتب عرفان

عرفا ما را اینجا می‌کشانند، [ولی] جاهای دیگر: «بیایید این ذکر را بگویید در خواب حضرت را می‌بینید؛ بیایید این عمل را انجام بدهید حضرت یک واسطه‌ای می‌فرستند و مطلب را به شما [می‌نمایانند]؛ تا چهل روز فلان کار را انجام بدهید...!» همه‌اش خیالی است؛ آن امام زمان‌ها خیالی است، آنها اعتباری است! آنهایی که می‌گویند: «این را انجام بدهید تا‌ اینکه امام زمان از شما دست‌گیری کند [و] انجام بدهید.» انسان همیشه باید کار صحیح انجام بدهد، همیشه انسان باید کارش درست باشد، همیشه انسان باید کارش صحیح باشد، موافق با رضای امام زمان باشد، در نیّتش هم به آن حضرت متوسل باشد، تمام شد و رفت! تمام شد! می‌خواهد من را ببیند، ببیند؛ نمی‌خواهد، نبیند! خودش می‌داند، به من چه ارتباط دارد؟! چه ربطی به من دارد؟!