بررسی اجمالی تاریخ ائمه علیهم السّلام از زمان حضور تا دوران غیبت

انتقاد از تعیین زمان ظهور توسط برخی معاریف

پس بنابراین ما زمان غیبت و ظهور نداریم، بلکه همۀ زمان‌ها زمان ظهور است! بله، ظهور ظاهری اتفاق می‌افتد و شرایط خاصّ خودش را دارد که خود حضرت می‌داند، ما نمی‌دانیم و آن کسانی هم که تا به‌حال گفته‌اند دروغ از آب درآمده: «این‌جور خواهد شد! [آن‌جور] خواهد شد!» بنده از بعضی از افرادی که معروف هستند به یک‌هم‌چنین اخباری، مطالبی شنیده‌ام [که] همه هم دروغ درآمده! وقتی می‌گویی، می‌گویند: «بداء حاصل شده!» یا «نبوده!» یا «من نگفتم!» انکار! درِ انکار هم که باز است، حساب و کتاب [ندارد و] دروغ هم که دیگر نمره نمی‌اندازد. می‌گوییم: «آقا، شما خودتان به ما گفتید فلان!» [می‌گوید]: «بنده کِی گفتم؟!» بسیار خب، [اگر] نگفته‌اید که هیچی. آن زمان را خودش می‌داند و کسی هم غیر از او خبری ندارد و اولیا فقط اطلاع دارند که آن اولیا هم به کسی نمی‌گویند. مرحوم آقا هم می‌فرمودند که: «ظهور نزدیک است.» ولیکن ما هیچ‌وقت ندیدیم که وقتی را تعیین کرده باشند برای این مسئله! إن‌شاءالله امیدواریم که خداوند بر ما منّت بگذارد و آن ظهور ظاهری را هم خداوند نصیب ما بفرماید و ما را از شیعیان امام علیه السّلام قرار بدهد، و ما را در مرتبه‌ای قرار بدهد که به قول مرحوم آقای حداد: «دیگر ظهور و غیبت برای ما فرقی نکند!» برای آنها این‌جور بود ها! ظهور و غیبت فرقی نمی‌کرد.¹

دیدگاه مرحوم حدّاد نسبت به ملاقات امام زمان

یک دفعه من از آقای حداد سؤال کردم ـ آن موقع هفده سالم بود، کمتر ـ که: «آقا، می‌توانیم ما خدمت امام زمان برسیم؟» ایشان خندیدند و فرمودند:

چرا نمی‌توانی؟! تا بیست شب این کارها را انجام بده، حضرت را خواهی دید.

بعد ایشان فرمودند که:

مهم دیدن باطن است و ظهور باطن است، وإلاّ ظهور ظاهر چه فایده‌ای دارد؟

حالا گیرم براینکه شما امام زمان را دیدی، مگر امام زمان الآن اینجا نیست؟! و من هم اصلاً انجام ندادم، آن چیزی [را] که ایشان گفتند انجام ندادم. گفتم راست می‌گویند دیگر، اگر من بخواهم و خدمت حضرت برسم و عریضۀ خودم را به حضرت عرض کنم و این متوقف بر دیدن باشد، این بی‌احترامی نیست به امام زمان؟! یعنی: «ای امام زمان، تو نمی‌توانی! ـ نَعوذُ بِالله، نَعوذُ بِالله ـ قابلیت این را نداری که از دل من خبر داشته باشی و من مجبورم برای‌اینکه به گوشَت برسانم از تو وقت ملاقات بگیریم، بیایم ده دقیقه، پنج دقیقه: یا بن‌رسول‌الله به دادم برس!» حضرت می‌گوید: «بدبخت بیچاره، آن نیت تو قبل از اینکه توی سرت قرار بگیرد، من از آن نیت خبر دارم! چه می‌خواهی وقت ملاقات؟! چه می‌خواهی من را ببینی؟!» جمکران چه چیزی است؟! مسجد سهله چه چیزی است؟! دیدن امام زمان، این حرف‌ها چیست؟! امام علیه السّلام از من به من نزدیک‌تر است؛ قبل از اینکه من این حرف‌هایی که الآن دارد از دهانم درمی‌آید، قبل از اینکه این حرف‌هایی که از دهانم درمی‌آید بخواهد در ذهن و نفس من آن صورت کلامی خودش نقش ببندد، او خبر دارد! آن‌وقت من باید بروم وقت ملاقات بگیرم؟! این اهانت نیست؟! [لذا] من هم انجام ندادم.