اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

شب قدر، تجلی مشیت الهی و نزول مقدرات

نقش محوری امام زمان (علیه السلام) در تعیین مقدرات یک‌ساله

17٬341

تفسیر آیات ابتدایی سورۀ دخان و بیان کیفیت نزول مقدرات و مشیت الهی در شب قدر، موضوع اصلی این سخنرانی است. حضرت آیة‌اللّه سید محمدمحسن حسینی طهرانی (قدّس سرّه) با تبیین اینکه هر موجودی در عالم، تجلی اسمی از اسماء الهی است، به نقش علم ربوبی و نزول تدریجی امور در قالب زمان اشاره کرده و می‌فرمایند که حقیقت اشیاء پیش از تحقق زمانی، در علم حضوری خداوند موجود می‌باشد. همچنین حضرت استاد در این سخنرانی که در شب 23 رمضان در جمع شب‌زنده‌داران در شهر کرمان ایراد شده است، به بیان تفاوت نزول دفعی و تدریجی قرآن، اهمیت شب قدر به عنوان شب اندازه‌گیری امور یک‌ساله، عرضه نامه اعمال به امام زمان (عج)، و نقش توسل به آن حضرت در تغییر مقدرات را با بیان شیرین و مثال‌های جذاب بیان می‌کنند. ایشان شب قدر را شبِ تصمیم‌گیری برای مسیر آینده انسان دانسته و تأکید می‌کنند که صفای قلب، عامل اصلی دریافت رزق حقیقی در این شب است.

شب قدر، تجلی مشیت الهی و نزول مقدرات

توضیحات:

تفسیر آیات ابتدایی سورۀ دخان و بیان کیفیت نزول مقدرات و مشیت الهی در شب قدر، موضوع اصلی این سخنرانی است. حضرت آیة‌اللّه سید محمدمحسن حسینی طهرانی (قدّس سرّه) با تبیین اینکه هر موجودی در عالم، تجلی اسمی از اسماء الهی است، به نقش علم ربوبی و نزول تدریجی امور در قالب زمان اشاره کرده و می‌فرمایند که حقیقت اشیاء پیش از تحقق زمانی، در علم حضوری خداوند موجود می‌باشد. همچنین حضرت استاد در این سخنرانی که در شب 23 رمضان در جمع شب‌زنده‌داران در شهر کرمان ایراد شده است، به بیان تفاوت نزول دفعی و تدریجی قرآن، اهمیت شب قدر به عنوان شب اندازه‌گیری امور یک‌ساله، عرضه نامه اعمال به امام زمان (عج)، و نقش توسل به آن حضرت در تغییر مقدرات را با بیان شیرین و مثال‌های جذاب بیان می‌کنند. ایشان شب قدر را شبِ تصمیم‌گیری برای مسیر آینده انسان دانسته و تأکید می‌کنند که صفای قلب، عامل اصلی دریافت رزق حقیقی در این شب است.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00

شب قدر، تجلی مشیت الهی و نزول مقدرات

21
  • بسم الله الرّحمٰن الرّحیم. اللَهمّ إنّی أسئَلُکَ بِکتابِکَ المُنزَلِ و ما فیه، و فیه اسْمُکَ الأکبَرُ و أسماءُکَ الحُسنیٰ و ما یُخافُ و یُرجیٰ أن تَجعَلَنی مِن عُتَقائِکَ مِن النّار.

  • قرآن‌ها را ببیندیم و بر روی سر بگذاریم:

  • اللَهمّ بِحَقِّ هذا القُرآن، و بحَقِّ مَن أرسَلَتَهُ بِهِ، و بحَقِّ کُلِّ مُؤمِنٍ مَدَحتَهُ فیه، و بحَقِّکَ عَلَیهِم فَلا أحَدَ أعرَفُ بِحَقِّکَ مِنکَ.

  • ده مرتبه: بِکَ یا الله!

  • [ده مرتبه:] إلهی بِمحمّدٍ!

  • [ده مرتبه:] إلهی بِعلیٍّ!

  • [ده مرتبه:] إلهی بِفاطِمةَ!

  • [ده مرتبه:] إلهی بِالحَسَنِ!

  • [ده مرتبه:] إلهی بِالحُسَینِ!

  • [ده مرتبه:] إلهی بِعلیِّ‌ بنِ الحسینِ!

  • [ده مرتبه:] إلهی بِمحمّدِ بنِ علیٍّ!

  • [ده مرتبه:] إلهی بِجعفرِ بنِ محمّدٍ!

  • [ده مرتبه:] إلهی بِموسَی بنِ جعفرٍ!

  • [ده مرتبه:] إلهی بِعلیِّ بنِ موسیٰ!

  • [ده مرتبه:] إلهی بِمحمّدِ بنِ علیٍّ!

  • [ده مرتبه:] إلهی بِعلیِّ بنِ محمّدٍ!

  • [ده مرتبه:] إلهی بِالحسنِ بنِ علیٍّ!

  • [ده مرتبه:] إلهی بِالحُجَّةِ القائمِ!1

  • نَسألُکَ اللهمّ و نَدعوکَ و نُقسِمُکَ و نَرجوکَ، بِحَقِّ محمّدٍ و أهلِ بَیتِهِ، یا اللهُ یا اللهُ یا اللهُ!

  • خدایا، ما را ببخش و بیامرز!

  • تا نیامرزیده‌ای از دنیا مبر!

  • قلم عفو بر جمیع اعمال ما بکش!

  • خدایا، راه ما راه اولیاء خودت قرار بده!

  • خدایا، حیات ما را حیات محمّد و آل محمّد قرار بده! و ممات ما را مماتِ آنها قرار بده!

  • خدایا، در دنیا از زیارتِ آنها و در آخرت از شفاعتشان ما را بی‌نصیب نفرما!

  • در فرج امام زمان علیه السّلام تعجیل بفرما!

  • ما را از یاران واقعی و منتظران حقیقی آن حضرت قرار بده!

  • همۀ حاجات شیعیان امیرالمؤمنین علیه السّلام برآورده بفرما!

  • اللهُمَّ عَظُمَ البَلاءُ، وَ بَرِحَ الخَفاءُ، و انکَشَفَ الغِطاءُ، و انْقَطَعَ الرَّجاءُ، و ضاقَتِ الأرضُ وَ مُنِعَت السَّماءُ، و إلَیکَ یا ربِّ المُشتَکیٰ، و علَیکَ المُعَوَّلُ فی الشِّدَةِ و الرَّخاءِ. اللهُمّ صَلِّ علیٰ محمّدٍ و آلِ محمّدٍ، أُولی الأمرِ الَّذینَ فَرَضتَ عَلَینا طاعَتَهُم، و عَرَّفتَنا بذٰلِکَ مَنزِلَتَهُم، فَفَرِّج عَنّا بِحَقِّهِم فَرَجًا عاجِلًا قَریبًا کَلَمحِ البَصَرِ أو هو أقرَبُ مِن ذلک. یا محمّدُ یا علیُّ، یا علیُّ یا محمّدُ، إکفیانی فَإنَّکُما کافیای، وانصُرانی فإنّکُما ناصِرای، یا مَولای یا صاحِبَ الزّمان! الغَوث، الغَوث، الغَوث! أدرِکنی، أدرِکنی، أدرِکنی! العَجَلَ، العَجَلَ، العَجَلَ! السّاعَةَ، السّاعَةَ، السّاعَةَ، بِرَحمَتِکَ یا أرحَمَ الرّاحِمین.

    1. زاد المعاد، ص126؛ مفاتیح الجنان، ص225.
/ 260