شب قدر، تجلی مشیت الهی و نزول مقدرات

غسل و تدفین امیرالمؤمنین علیه السلام

امام مجتبی علیه السّلام می‌گوید: «پدرم به رحمت خدا رفت. ما بدن آن حضرت را برداشتیم و غسل دادیم.» محمّد حنفیّه می‌گوید:

به خدا قسم دیدم که امام حسین علیه السّلام آب می‌ریخت و امام حسن, بدن آن حضرت را غسل می‌داد و این بدن خودبه‌خود به این‌طرف و آن‌طرف گردش می‌نمود و حرکت می‌کرد.

امام مجتبی علیه السّلام فرمود: «ای خواهرم زینب، آن حنوطی را که از جدّت رسول خدا و مادرت فاطمۀ زهرا باقی مانده بیاور.»

وقتی که آن حنوط را باز کردند، تمام کوفه از بوی آن حنوط و کافور معطّر شده بود. امیرالمؤمنین علیه السّلام را کفن کردند و در سریر گذاشتند و نیمه‌های شب به‌اتّفاق جمعی از اصحاب خاصّ و سِرّ حرکت کردند. جلوی جنازه خودش حرکت می‌کرد، اینها پشت او را گرفته بودند. محمّد حنفیّه می‌گوید:

به خدا قسم بدن پدرم از هر درختی و از هر عمارتی و از هر دیواری عبور نکرد، الاّ اینکه او در مقام خضوع خم شد و به تواضع و خشوع در قبال امیرالمؤمنین علیه السّلام پرداخت!

جنازه را آوردند تا در همین مکان فعلی بر زمین گذاشتند. قبر را حفر کردند و مطابق آنچه که امیرالمؤمنین علیه السلام فرموده بود، لوحی در آن قبر یافتند که در آن لوح به زبان سِریانی نوشته شده بود:

بسم الله الرّحمٰن الرّحیم. هذا قبرُ علیِّ ‌بنِ ‌أبی‌ طالبٍ وصیُّ رسولِ اللهِ صلَّی اللهُ علیه و آلِه، الّذی حَفَرَهُ نوحٌ النّبیُّ بِسَبْعمأةِ عامٍ قبلَ الطّوفان.

«این قبری است برای علیّ بن ابی‌طالب امیرمؤمنین و وصیّ پیغمبر آخرالزمان که نوحِ نبیّ هفتصد سال قبل از طوفان برای او آماده کرده است.»

بدن آن حضرت را در قبر گذاشتند. طبق فرمودۀ آن حضرت لحد را قرار دادند. امام مجتبی علیه السّلام یک لحد از آنها برداشت, یک خشت برداشت، دید امیرالمؤمنین علیه السّلام در قبر نیست. پس از مدّتی دوباره دیدند آن حضرت در قبر قرار دارد.¹

نوحه‌سرایی انبیاء برای امیرالمؤمنین علیه السلام