تشیّع، مکتب دوری از اعتباریات

﴿يُرِيدُونَ لِيُطۡفِ‍ُٔواْ نُورَ ٱللَهِ بِأَفۡوَٰهِهِمۡ وَٱللَهُ مُتِمُّ نُورِهِۦ﴾¹، ما خیال کردیم مردم ما را نمی‌بینند، ما را نمی‌فهمند، مردم کاه خورده‌اند! نه آقاجان! مردم کاه نخورده‌اند، مردم اعمال ما را می‌بینند، ما را می‌فهمند، درک می‌کنند. یک‌یک [اعمال ما را زیر] ذرّه‌بین گذاشته‌اند؛ [مردم] آن عالمی مثل علامه طباطبایی [و] مرحوم آقا [علامه طهرانی] ـ رضوان الله علیهما ـ که از روی صدق، حقیقت و واقعیّت زندگی می‌کند و حرکت می‌کند، تبلیغ می‌کند، کتاب می‌نویسد را خوب تشخیص می‌دهند، از آنهایی که [فقط] داد زیاد است، بیداد زیاد است. [آنهایی‌که] برای معالجۀ سردرد [و] چکاب کردن، بلند می‌شوند به کشورهای اجنبی می‌روند؛ انگار اینجا این مسائل مهیّا نیست.

[مردم] خوب اینها [را] می‌فهمند، خوب به ریش همۀ ما می‌خندند؛ کاملاً درک می‌کنند، حالا [ما] دائماً از خدا داد بزنیم، از توحید داد بزنیم، از اسلام داد بزنیم، از پیغمبر [داد بزنیم]، از امام زمان [داد بزنیم]!

روش و سیرۀ حیات‌بخش علامۀ طباطبایی

یادم است در همان سنوات چهل و دو [که] من بچّه بودم [و] سنّم حدود هفت یا هشت سال بود؛ این توفیق خداست که من این مطالب را از آن زمان در ذهن دارم. یک وقتی مرحوم آقا [علامه طهرانی] در یک مجلسی یک عبارت عجیبی فرمودند؛ فرمودند: «اگر روز قیامت بیاید و خداوند ما را در عرصۀ قیامت حاضر کند و یهود و نصاریٰ و مشرکین و منحرفین را در مقابل ما قرار بدهد و از ما این سؤال را بکند: ”ما [حالا] نمی‌گوییم صد درصد، آیا چند درصد از انحراف اینها به‌خاطر اعمال شما نبود؟! به‌خاطر اینکه شما را دیدند منحرف شدند، به‌خاطر اینکه اعمال شما را دیدند دست از خدا و پیغمبر برداشتند؛ آن بی‌حجابی که الآن دارد بی‌حجاب در خیابان راه می‌رود به‌خاطر اینکه شما و رفتار و کارهای شما را دیده [به‌این‌ وضعیت افتاده است!]“ [در آنجا] ما چه جوابی به اینها می‌دهیم؟ اگر خدا در روز قیامت بیاید ما را در قبال آنها قرار بدهد و آنها به خدا بگویند که: ”خدایا! سی درصد، چهل درصد [از] خلافمان، به‌خاطر برداشت ما از مسائلی بود که [از اینها] می‌دیدیم!“ [در آن موقع] ما چه جوابی داریم بدهیم؟!»