تشیّع، مکتب دوری از اعتباریات

﴿وَ مَكَرُواْ وَ مَكَرَ ٱللَهُ وَٱللَهُ خَيۡرُ ٱلۡمَٰكِرِينَ﴾¹، وقتی‌که انسان در راه «او» قدم به صدق نهد، [به‌قول شاعر:]

انسان باید دل و نفس خودش را برای [پذیرش] حق آماده بکند.²

نور خدا را نمی‌توان خاموش نمود

﴿يُرِيدُونَ لِيُطۡفِ‍ُٔواْ نُورَ ٱللَهِ بِأَفۡوَٰهِهِمۡ﴾ «می‌خواهند نور خدا را خاموش کنند»، ﴿وَٱللَهُ مُتِمُّ نُورِهِۦ وَلَوۡ كَرِهَ ٱلۡكَٰفِرُونَ﴾³ خدا وعده داده است که این نور را تمام می‌کند [و] نمی‌گذارد خاموش بشود [و] به آخرین مرتبۀ از اظهار و تلألؤ و تشعشع می‌رساند ﴿وَلَوۡ كَرِهَ ٱلۡكَٰفِرُونَ﴾؛ حالا بیایند[دائماً] دست و پا بزنند، کتاب بنویسند، [کتاب] آیات شیطانی بنویسند، مسخره بکنند؛ [خب] بکنند.

عدم تأثیر تبلیغات شدید کفار بر علیه اسلام

الآن چقدر در دنیا ـ به‌خصوص [در] همین دهۀ اخیر ـ دارند بر علیه اسلام و توحید تبلیغ می‌کنند؟ به هر مقدار [و] میزانی که توجه مردم نسبت به حقایق [و] آنچه را که باطنشان احساس می‌کند ـ نه نسبت به ظواهر؛ آنچه را که مردم دیدند نه! [اگر به حساب] آنچه که دیدند [باشد، دراین‌صورت] فاتحۀ خدا و پیغمبر [خوانده می‌شود!] ـ و نور باطن که همان فطرت است آنها را به سمت حقیقت و عالم توحید و عالم تجرّد می‌کشاند، از این طرف تبلیغات بالا می‌رود! چرا این‌قدر تبلیغات بالا رفته [و زیاد شده؟!] چون ترس همه را برداشته! الآن در همه‌جا دارند می‌گویند که: «خطر اسلام دارد همه‌جا را می‌گیرد»؛ کشیش‌ها در یک مجمعی کنفرانس دادند [و] جداً اظهار نگرانی کردند بر اینکه: «جامعه دارد متحوّل به اسلام می‌شود! باید بیاییم فکری بکنیم.»

آن‌وقت این احمق‌ها می‌آیند به‌جای اینکه فکر صحیح بکنند، به‌جای اینکه بیایند همرنگی و اتّحاد و اشتراک موارد را مورد [نظر] قرار بدهند، شروع می‌کنند به بیراهه رفتن، شروع می‌کنند به مسخره کردن، شروع می‌کنند به استهزا کردن [و انجام] کارهایی که زشت [و] جلف است، کارهایی که خیال می‌کنند می‌توانند به حساب خودشان، اذهان را از توجه به معنویت و آن حقیقت باز بدارند. درحالتی‌که خدا و دست خدا دارد کار دیگری می‌کند؛ دست خدا دارد افکار را دگرگون می‌کند، این را چه‌کار می‌کنید؟! دارد اذهان را تغییر می‌دهد، دارد نفوس را عوض می‌کند، دارد آن حقیقت ولایت را در نفوس همۀ افراد، از متدیّن و غیر متدیّن متبلور می‌کند و آثارش هم پیداست.