حقیقت احیای ذکر اهل بیت (علیهم السلام)

گفتم من این مجلس را نمی‌توانم [تغییر بدهم] دوستان از این طرف و آن طرف می‌آیند، از بلاد دور می‌آیند، من نمی‌توانم مجلس را تغییر بدهم، دیگر هرکس خودش می‌داند. خیلی خب! باعث شد که آنها نیایند و این خیر از آنها به دست خودشان سلب شد. که چه یعنی؟ سر یک عرف و یک عادت بی‌جا و ناپسند که در شرع هم وارد نشده، خودشان را از یک دیدن و [صله رحم] محروم کردند.

اختصاص اربعین به سیدالشهداء علیه السلام

اربعین برای سیدالشهدا است، والله پیغمبر هم اربعین نداشت، امیرالمؤمنین هم اربعین نداشت، حضرت سجاد هم نداشت، امام رضا هم نداشت، تا چه رسد که برای دیگران! اگر داشت بیایید بگویید. کجا نوشته است!؟ امام باقر علیه السّلام می‌فرماید تا ده سال در روز شهادت من بیایید در منی، مجلس ذکر و [مصیبت] قرار بدهید، خب باید انجام بدهیم. اما امام باقر فرمود بروید در اربعین من مجلس بگذارید؟ این مطلب را گفت؟ امام صادق گفت؟ امام سجاد گفت؟ امام جواد گفت؟ ائمّۀ ما برای خودشان اربعین نداشتند، ما برای مرده‌هایمان داریم می‌گذاریم! ائمّه در طول دویست و هفتاد سال [اربعین] نداشتند! بیش از دویست و هفتاد سال، در این مدت یک مورد سراغ دارید بیاید. یک هفته و دو هفته که نیست، حدود سه قرن ما در زمان ائمّه اربعین نداشتیم! خب این چه را نشان می‌دهد؟ مگر طلب مغفرت برای متوفّی استحباب ندارد؟ دارد! چرا ائمّه این کار را انجام ندادند؟ چرا اصحاب ائمّه انجام ندادند؟ چرا طلب مغفرت در روز اربعین برای متوفی‌شان نکردند؟ درحالی‌که خب بالأخره مسئله، مسئله‌ای بوده که همه دلشان می‌خواسته ـ پدرشان مرده، مادرشان مرده، یک کسی‌شان مرده، رفیقشان مرده ـ همان‌طوری‌که ما دلمان می‌خواهد، آن زمان هم می‌خواستند، پس چرا نکردند؟ پس معلوم است ائمّه نخواستند، بلکه آنها می‌خواستند این مربوط به سیّدالشّهدا باشد و مربوط به کس دیگری نباشد. لذا داریم زیارت الاربعین از نشانه‌های شیعه است.