حقیقت احیای ذکر اهل بیت (علیهم السلام)

آقا عروس و داماد عقد کرده‌اند، می‌گویند تا یک اربعین باید صبر کنید تا عروسی کنید. می‌خواهند عروسی کنند فرض کنید یک‌دفعه یکی می‌میرد، می‌گویند باید یک اربعین صبر کنید، بعضی‌ها می‌گویند تا یک سال! تمام اینها خلاف شرع است.

شما دارید مجالس فرح و سرور را برای مردم تبدیل به مصیبت می‌کنید. هنوز این یکی اربعینش تمام نشده یکی دیگر... ـ خصوصا اگر یک خانواده‌ای باشند که پیروپاتال و کلنگی هم در آن زیاد باشد ـ هنوز این تمام نشده، آن یکی دمر می‌شود!

ای دادِ بی‌داد! چه بدبختی گیر کردیم!

بنده سراغ دارم سه چهار نفر پشت سر هم مردند! آخر عروس و داماد گفتند برویم آقا کارمان را بکنیم! دائم بنشینیم منتظر این، بنشینیم منتظر آن!

الآن داریم با دست خودمان برای خودمان مرتب [دردسر درست] می‌کنیم. این سنت‌های غلط، هزار تا مجلس بروید بگیرید، آخر به اربعین چه‌کار دارید؟

در همین قضیّه‌ای که اخیراً برای ما اتفاق افتاد، یکی از بستگان به رحمت خدا رفت، خب ما هم رفتیم در مجلسش شرکت کردیم. بسیاری از افراد، از ما خواستند که یک مجلس صلۀ رحمی داشته باشیم و بنده هم قول مساعد دادم و صحبت کردیم که از طرفین بیایند و یک جایی باشد تا فامیل و ارحام همدیگر را ببینند. چقدر ما در اسلام راجع به صلۀ رحم تأکید داریم که متأسفانه الآن تمام این رسم‌ها ور افتاده! برادر از خواهرش، خواهر از برادرش چند ماه، چند ماه خبر ندارد.

ـ آقا گرفتاری زندگی!

چطور در گرفتاری زندگی، برمی‌گردی به خانه‌ات و نمی‌گویی گرفتاری زندگی؟ نمی‌توانی یک ساعت بروی به خواهرت سر بزنی به برادرت یک سر بزنی؟ آنجا نمی‌گویی گرفتاری؟ دنبالش نیستیم! اهتمام نداریم!

ما می‌خواستیم یک مجلس تشکیل بدهیم، که همه بیایند ولی انجام نشد. این مجلس اخیری که پیش آمد. خب یک بندۀ خدایی فوت کرد، دو هفته هم از فوتش گذشته بود، آمدند به ما گفتند که [زمان مجلس را تغییر بدهیم]