چند نکته از مبانی مکتب عرفان

تذکر پنجم به سخنرانان: از بیان مسائل بی‌فایده و روزمره بپرهیزید

مطلب دیگر [پرداختن به] مطالبی است که خیلی مفید نیست؛ مثلاً پرداختن به مسائل روز یا قضایایی که در اجتماع اتفاق می‌افتد، این گران می‌شود، آن ارزان می‌شود، اینها جایش در منبر نیست. البتّه در غیرمنبر هم جایش نیست. حتی‌الامکان بهتر است انسان کمتر از این مطالب بگوید، ولی نه‌اینکه دیگر بخواهد در منبر مطرح شود. مطالب به‌اصطلاح روزنامه‌ای از چیزهایی است که نباید گفته شود و این هم خط قرمز است؛ چون بالأخره آن شخصی که در آنجا [مجلس حاضر شده]، آمده تا استفاده کند.

مگر دهۀ محرم همه‌اش چند روز است؟! ده روز است دیگر، هزار روز که نیست! این دهۀ محرم آثار خاصی دارد. [اگر] از این [دهه] استفاده کردید، [استفاده] می‌کنید؛ اگر [استفاده] نکنید، دیگر تمام شد و رفت برای سال دیگر! این دهه برای خودش است؛ آن روز عید کذا برای خودش است؛ آن مناسبت خاص برای خودش است. [اگر] استفاده کردیم، کردیم؛ نکردیم، دیگر رفت برای سال دیگر! مثل اینکه ماه رمضان رفت برای سال دیگر، ماه رجب رفت برای سال دیگر؛ این [دهۀ محرم] هم می‌رود و باید در همین ایام آمد و این بهره را گرفت.

نکتۀ پنجم مجالس: مجالس را در بین‌الطلوعین برگزار کنید

مرحوم آقا [علامه طهرانی] که می‌فرمودند: «بین‌الطلوعین روضه بگیرید.» چون بین‌الطلوعین خصوصیتی دارد که اگر شب، ده ساعت هم سینه بزنید، آن خصوصیت گیرتان نمی‌آید! اگر در شب‌ها سه ساعت سینه بزنید، لخت شوید [و] بر سرتان بزنید، گِل بمالید، اگر با چماق هم ـ که بعضی‌ها چه [کارها] می‌کنند ـ بر سرتان [بزنید] و بخواهید [عزاداری] بکنید، باز آن حال‌وهوای بین‌الطلوعین و عزاداری بین‌الطلوعین نصیبتان نخواهد شد! این [اثر] برای بین‌الطلوعین است. مثل این [است] که شما بخواهید به‌جای نماز صبح، نماز ظهر بخوانید! هم باطل است و هم اینکه دیگر آن اثر را ندارد. نماز صبح دو رکعت است و برای صبح است، نماز ظهر هم وقتش برای ظهر است. این هم یکی از مطالب.