چند نکته از مبانی مکتب عرفان
آداب سخنرانی و برگزاری مجالس اهل‌بیت در مکتب عرفان
در این جلسه، آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در ابتدا چند اصل اساسی مکتب مرحوم علامۀ طهرانی را یادآوری می‌کنند؛ مواردی مانند پرهیز از حزب‌گرایی و جناح‌بندی، ترک مصلحت‌گرایی ظاهراً دینی و دوری از عوام‌زدگی، فهم درست مبانی و کنار گذاشتن پیش‌فرض‌ها در مکتب اولیای الهی، پرهیز از هیاهو و نمایش و عوام‌زدگی. ایشان با نقل نمونه‌هایی از سرپیچی از دستور استاد و آثار عجیب آن، تبیین می‌کنند که نتیجۀ بی‌اعتنایی به دستورات استاد، سقوط معنوی است و این مجالس نیز در حقیقت برای دستگیری معنوی است که سالک را به حرکت وامی‌دارد. در بخش دوم، تذکراتی را در دو محور بیان می‌کنند: 1. نکاتی مربوط به مجالس؛ مانند برگزاری در بین‌الطّلوعین، رعایت نظم و سکوت، پرهیز از هیاهو و نیاوردن تلفن همراه؛ 2. نکاتی خطاب به سخنرانان؛ مانند پرهیز خودنمایی، دوری از طرح مسائل سیاسی و مسائل روزمره.
چند نکته از مبانی مکتب عرفان
توضیحات:
در این جلسه، آیت‌الله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در ابتدا چند اصل اساسی مکتب مرحوم علامۀ طهرانی را یادآوری می‌کنند؛ مواردی مانند پرهیز از حزب‌گرایی و جناح‌بندی، ترک مصلحت‌گرایی ظاهراً دینی و دوری از عوام‌زدگی، فهم درست مبانی و کنار گذاشتن پیش‌فرض‌ها در مکتب اولیای الهی، پرهیز از هیاهو و نمایش و عوام‌زدگی. ایشان با نقل نمونه‌هایی از سرپیچی از دستور استاد و آثار عجیب آن، تبیین می‌کنند که نتیجۀ بی‌اعتنایی به دستورات استاد، سقوط معنوی است و این مجالس نیز در حقیقت برای دستگیری معنوی است که سالک را به حرکت وامی‌دارد. در بخش دوم، تذکراتی را در دو محور بیان می‌کنند: 1. نکاتی مربوط به مجالس؛ مانند برگزاری در بین‌الطّلوعین، رعایت نظم و سکوت، پرهیز از هیاهو و نیاوردن تلفن همراه؛ 2. نکاتی خطاب به سخنرانان؛ مانند پرهیز خودنمایی، دوری از طرح مسائل سیاسی و مسائل روزمره.
چند نکته از مبانی مکتب عرفان
24نکتۀ دوم مجالس: رفع کدورت دیگران از دل، شرط حضور در جلسه است
مرحوم آقا [علامه طهرانی] هم [دربارۀ کیفیت حضور] در مجلس، همین را می‌فرمودند. یادم هست در مجلسی ـ مجلسی که یک ولی‌خدا در آن حضور دارد، ولی فضا مکدر است، چون دو نفر با هم اختلاف دارند ـ مرحوم آقا فرمودند:
آقای فلان و آقای فلان از مجلس بروند بیرون! هروقت اختلاف خودشان را حل کردند، به مجلس بیایند. بروند بیرون، دیگر به مجلس نیایند تا اختلاف خودشان را حل کنند!
بنده هم نشسته بودم. شب‌های زمستان بود. چون وقتی این دو تا می‌آیند در مجلس، فقط خودشان خراب نیستند؛ [بلکه] فضای آن مجلس را هم خراب می‌کنند. در نتیجه، افراد، آن فایده‌ای را که باید ببرند، نمی‌برند؛ لذا بیرون می‌آیند و [با خود می‌گویند]: «گویا یک‌خُرده [گرفته‌ایم] و آن [نورانیت را] ندارد!»
نکتۀ سوم مجالس: سکوت را در مجلس و بعد از آن رعایت کنید
بعضی از رفقا می‌آیند پیش من و می‌گویند: «آقا، وقتی که ما در مجلس می‌رویم، حرف‌های غیر[مرتبط] می‌شنویم و مکدر می‌شویم!» [مثلاً] رفته بود در جلسۀ [عصر] جمعه‌ای، بعد از اینکه جلسه [تمام شده،] انگار افراد منتظرند [که] مثل این کارت‌های ساعتی ادارات، ساعت تمام شود و دیگر آزاد بشوند. هرچه می‌خواهند بگویند، هرچه می‌خواهند بشنوند، بخندند. دو نفر شروع کردند [به] صحبت کردن با هم دربارۀ اینترنت: «این اینترنت را فلان کن، آن‌جور می‌شود، آن فیلترش را فلان کن، چه می‌شود!»
عجب! آخر، جلسۀ عصر جمعه [جای این حرف‌هاست]؟! یعنی واقعاً باید اینها را هم تذکر داد؟! اگر این‌طور باشد، [جلسه را] تعطیل می‌کنیم و با کسی هم شوخی نداریم. یا صاف [به] آن افراد می‌گوییم که بروید یک‌قدری نسبت به‌کارتان و برنامۀتان تجدیدنظر کنید. بقیه چه گناهی کرده‌اند که می‌خواهند بیایند استفاده کنند؟!
جلسۀ عصر جمعه‌ای که مرحوم آقا [علامه طهرانی] می‌فرمودند: «[بعد از جلسۀ عصر جمعه] خانه هم که آمدید، حتی شب شنبه با عیالاتتان صحبت نکنید مگر به حرف‌های خیلی ضروری، تا آن حالت در شما بماند.» آن‌وقت ما می‌آییم و شروع می‌کنیم از اینترنت [صحبت می‌کنیم]: «آقا، اینترنت را این‌طور کن از اینجا رد می‌شوی، فیلترش این‌جور می‌شود.» یا «حالا یک فیلتر جدید آمده، قدیم آمده...!» اصلاً باید عزا گرفت برای این طرز [رفتار] بعد از این‌همه [صحبت و] برنامه!