جایگاه عقل و عقلانیت در سلوک

عدم توجه به جمعیت و کثرت در مسیر خدا

هر کسی باید این مسئله را متوجّه باشد که خود او در اینجا ملاک است ارتباط او ملاک است، و باید خودش احوال خودش را بسنجد، خودش. در روایت داریم از معصوم علیه السّلام که فرمودند: مؤمن از آمدن یک شخص در جمع خود خوشحال می‌شود و از رفتن او ناراحت نمی‌شود؛ منافق از آمدن یک نفر در جمع او خوشحال می‌شود و از رفتن او ناراحت می‌شود. وای! یک نفرمان کم شد، یک نفر از ما کم شد.

من الآن گاهی اوقات بعضی از شهرستان‌ها می‌روم یک مسائلی را ملاحظه می‌کنم، تمام حرف‌ها این است، یکی از آنجا بیاید اینجا و یکی از اینجا، [این حرف‌ها] چیست؟! چقدر مگر از عمرمان باقی مانده است؟ چند نفَس دیگر باقی مانده است؟ آخر چقدر در این کله ما هنوز گچ و کاه انبار شده است؟ مگر چقدر دیگر ما عمر داریم؟ «نه! یکی از ما نرود» یکی می‌خواست بیاید، به من گفت: وقتی که من داشتم می‌آمدم به من گفتند: ”اگر می‌خواهی از اینجا بروی برو ولی فلان جا نرو، چون وزنه سنگین است“. این را از پدر ما یاد گرفتید!! از پدر ما اینها را یاد گرفتید! خیلی برای پدرم متأسفم! که با چه کسانی سر کرد. وقتش را با چه کسانی گذراند. این صحبت‌ها را برای چه کسانی کرد! خیلی من متأسفم واقعاً! خیلی! نرو آنجا چون وزنه سنگین می‌شود، مگر اینجا باسکول است؟ اینکه کم بشود و زیاد بشود، این حرف‌ها چیست؟ این خرافات چیست؟

إن‌شاءالله امیدواریم که خداوند دست ما را بگیرد و ما را از لغزش‌ها حفظ کند و آن فهمی که، آن فهم را به اولیاء و بندگان خاص خودش داد تا توانستند راه را تا به آخر بروند، از آن فهم نصیب ما بگرداند.

اللَهمّ صلی علی محمد و آل محمد