اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

جایگاه تحصیل علوم اهل بیت (علیهم السلام)

و اهمیت و آداب تبلیغ در ماه محرم و صفر

16٬347

مرحوم ایت الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی (قدس الله سره) در این گفتار که در جمع طلاب علوم دینی بیان شده است، به اهمیت مجالست اهل سلوک با یگدیگر می‌پردازند. در ادامه ایشان به ذکر نکاتی اساسی پیرامون جایگاه علوم اهل بیت (علیهم السلام) در مسیر سلوک و برتری این علوم بر سایر علوم می‌پردزاند. مرحوم استاد ضمن اشاره به اینکه طلاب علوم دینی، نماینده فرهنگ مکتب امام صادق (علیه السلام) هستند، استقامت در این مسیر را از مهمترین مسائل می‌دانند. در پایان آیةالله طهرانی، پیرامون کیفیت تبلیغ و اهمیت آن در ماه‌های محرم و صفر نکاتی را بیان می‌فرمایند.

جایگاه تحصیل علوم اهل بیت (علیهم السلام)

توضیحات:

مرحوم ایت الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی (قدس الله سره) در این گفتار که در جمع طلاب علوم دینی بیان شده است، به اهمیت مجالست اهل سلوک با یگدیگر می‌پردازند. در ادامه ایشان به ذکر نکاتی اساسی پیرامون جایگاه علوم اهل بیت (علیهم السلام) در مسیر سلوک و برتری این علوم بر سایر علوم می‌پردزاند. مرحوم استاد ضمن اشاره به اینکه طلاب علوم دینی، نماینده فرهنگ مکتب امام صادق (علیه السلام) هستند، استقامت در این مسیر را از مهمترین مسائل می‌دانند. در پایان آیةالله طهرانی، پیرامون کیفیت تبلیغ و اهمیت آن در ماه‌های محرم و صفر نکاتی را بیان می‌فرمایند.

در حال بارگذاری...
00:00:00
پخش صوت

جایگاه تحصیل علوم اهل بیت (علیهم السلام)

15
  • بار‌ها بنده گفتم که اصلاً مطرح کردن فرد، ذکر کردن فرد، اسم یک شخص را بردن، مشخص کردن [افراد]، در مکتب نیست؛ و نسبت به این مطالب از انسان در روز قیامت سؤال می‌شود. و مسئولیّت اغواء افراد بر عهدۀ کسانی است که اینها می‌آیند خارج از حدود، مطالب را مطرح می‌کنند. اگر قرار بر این باشد که نامی از فردی برده بشود، مصداقی برای حق مشخّص بشود، وجود و مظهری برای متابعت مشخّص بشود، پس امام زمان ما کجاست؟ فقط  و  فقط باید همۀ توجّهات و همۀ نقطه‌ها باید بر وجود حضرت و بر ولایت حضرت و بر آن مصداق حقیقی و واقعی باید مترکّز بشود و متمرکز باشد!

  • آخر افراد چه مرضی دارند ـ من نمی‌دانم که این مرضِ لا علاج است ـ که مسئله‌ای را که ما می‌گوییم به آن توجّه نمی‌کنند، آخر چه مرضی است؟! من نمی‌دانم، من هنوز برایم این قضیّه [حل نشده است و] نتوانستم این مسئله را حل کنم! آخر این چه مرض است؟ اگر واقعاً بدانم شخص، کسی است که از آنچه که مطرح می‌شود، می‌خواهد به‌دنبال تصّورات خودش باشد و به‌دنبال پیاده کردن چیز [مراد خودش] باشد، آن‌وقت بنابراین ما چاره‌ای نداریم جز اینکه رفتار خود را نسبت به او تغییر بدهیم. این مسئله‌ای است که بنده خواستم خدمت رفقا عرض کنم.

  • در مقابل این مسئله، نقطۀ خلافش هست. ـ‌ حالا قبل از اینکه به این قضیه برسم ـ به‌طور کلّی اصلاً ما در این مکتب شخصیّت‌پروری نداریم، شخصّیت‌پروری نداریم. کجا شما در صحبت‌های بزرگان مثل مرحوم آقا و امثال‌ذلک دیده‌اید که بیایند خود را مطرح بکنند؟ بنده که فرزند ایشان هستم و حدود چهل سال با ایشان حشر و نشر داشتم، یک هم چنین چیزی را ندیدم. والله علی ما أقول شهیدٌ و وکیلٌ و کفیل، بنده ندیدم. درست؟!

  • و انحرافی که بعد از مرحوم آقا [اتفاق] افتاد، همین بود که آمدند شخصیت‌پروری کردند. وقتی که آن حقیقت وجود ندارد، وقتی که در دست طرف هیچ چیزی نیست، وقتی که مچِ [مشت] شخص از مسئله خالی است، مجبور است به چه بپردازد؟ [مجبور است] دائم خودش را بَزَک کند.‌ تئاتر و فیلم دربیاورد. بلند شو و بنشین و پیشواز و‌ فلان و این حرف‌ها دربیاورند! سلام و صلوات، فلان بکنیم دربیاورند. از این مسخره‌بازی‌هایی که در همه‌جا هست و در همۀ فلان هست. چیزی که کم نیست إلی‌ماشاءالله از این فیلم بازی‌ها و تئاتر بازی‌ها و اینها است. اگر قرار باشد در اینجا هم همان حرف‌ها باشد، خب آقا دیگر چرا خودمان را علاّف یک مشت مطالب کنیم؟! خب بلند شویم برویم وضعیّتمان را یک خُرده بهتر کنیم، یک خُرده خلاصه بیشتر به خودمان برسیم! چون قرار بر این است که دکوربندی خوب باشد دیگر! [فقط] دکوربندی خوب باشد. بعضی جا‌ها [که اینطور است را] دیده‌اید، ندیدید؟!

/ 0