جایگاه تحصیل علوم اهل بیت (علیهم السلام)

طلبه، نماینده فرهنگ امام صادق 

لذا طلبه باید فرهنگ خودش را به افراد ارائه بدهد، نشان بدهد! باور کنند افراد که نسبت به آنچه که می‌گوید اعتقاد دارد. در سخن گفتنش، در ارتباطش، در مسائلی که می‌گوید[در] کلماتی که می‌گوید، بایستی که رعایت کن. حرکاتش باید حرکاتی باشد که موجب تنفّر افراد نشود، سنگینی سخنانش باید افراد را جذب کند، حرف رکیک زدن این خلاف است، خلاف است؛ فرق نمی‌کند که انسان در یک محفل خصوصی باشد یا در محفل عمومی باشد. اگر در سایر موارد حالا گاهی خطائی از انسان سر می‌زند، باید انسان خود را اصلاح کند. این مراقبه‌ای که بزرگان می‌گویند، این مراقبه برای چه کسی است؟! برای همین وضع است دیگر. در ارتباطات انسان باید مراقبه داشته باشد، هر حرفی را نزند، هر شوخی‌ای را نکند. و باید بداند که از او کم می‌شود و نمی‌تواند از آن فیضی که باید به او برسد بهره‌مند بشود.

این مسئله که ما باور کنیم نسبت به این مطالب، این نکتۀ اساسی است برای‌اینکه موقعیّت خود را دریابیم، خوب بفهمیم و نسبت به آن مسائل و مطالب پای‌بند باشیم. و هر شخصی هم حساب کار خودش را دارد. هر شخصی حساب خودش را دارد و به دیگران ارتباطی ندارد. و باید به خودش بیندیشد و به افراد دیگر که در نزد او ممکن است دارای نقایص و خطاهایی باشند نباید نگاه کند.

رسول خدا بالاترینِ همۀ افراد بود، اخلاقش بعثت لاتمّم مکارم الاخلاق¹ بود، رفتارش تا روز قیامت اُسوه و سیره و سنّت است؛‍ ولی درعین‌حال شما می‌بینید که افرادی که با او ارتباط داشتند همه قسم بودند. افرادی بودند که اینها معاند بودند، افراد منافق بودند و آن کسی که می‌آمد پیش رسول خدا نگاه به اینها نمی‌کرد، نگاه به پیغمبر می‌کرد. نگاه نمی‌کرد که الآن این نمازی که ما می‌خوانیم، این منافق هم دارد نماز می‌خواند، چه فایده؟! نگاه می‌کرد این نماز، نمازی است که پیغمبر دارد می‌خواند.