جایگاه تحصیل علوم اهل بیت (علیهم السلام)

الآن بعضی‌ها به من می‌گویند [در] نامه‌هایی که می‌نویسند، [که] آقا ما این‌همه نماز شب می‌خوانیم فلان می‌خوانیم چه فایده، فلان شخص رفت و بعد هم مطرود شد! خب تو چرا بایستی که به آن کسی که مطرود است نگاه کنی؟! خب نگاه کن به آن کسی که مطرود نیست، نگاه کن به آن کسی که توفیق دارد، نگاه کن به آن کسی که دارای حالات است و دارای به‌اصطلاح حساب و کتاب است، به او نگاه کن.

تفاوت میان اولیای الهی با سایر اهل علم

مرحوم پدر ما می‌فرمودند: «اگر من قم می‌آمدم و چشمم به علاّمۀ طباطبائی و امثال ایشان نمی‌خورد، از همان قم برمی‌گشتم در طهران، و دور این مسئله را تا آخر عمر خط می‌گرفتم، چون مواجه شدم با مسائلی و با ناملایماتی که فقط  و  فقط ارتباط با این بزرگان مرا پایدار داشت و به من استمرار بخشید.» قضیّه این‌طوری بود! خب حالا مرحوم آقا که آمدند در آنجا، بیایند نگاه کنند [ببینند] عجب! این عمّامه‌ای که بر سر علاّمه طباطبائی است بر سر فلان شخصِ آ‌دم عوضی هم این عمامه هست؛ پس من بگذارم بروم کنار؟! اینکه نشد. خب چرا به علاّمه نگاه نمی‌کنی؟ به او باید نگاه کنی. این یک مرضی در انسان‌است یعنی وسوسۀ شیطان می‌آ‌ید برای ‌اینکه یأس ایجاد کند، دلسردی ایجاد کند، سست کند، کسل کند، فشل کند، می‌آید چه‌کار می‌کند؟ انسان را [به جنبه‌های منفی متوجه می‌کند]، مدام جنبه‌های منفی را در ذهن می‌آورد. خب شما به این بزرگان نگاه کن، خب بزرگان این کار‌ها را کردند، بسیار خب تو هم یکی از این بزرگان، تو هم یکی از این افرادی که خب باید به آنجا برسی. چرا به آن [افرادی که نرسیدند نگاه می‌کنی؟]

اینکه می‌فرمودند: «من می‌دیدم افرادی که شرم دارم اسم عالم و روحانی را روی آنها بگذارم!» خب از این افراد زیاد بودند و هستند؛ ولی در قبال آنها، افرادی که آنها به‌دنبال حق هستند، به‌دنبال مطلب هستند، به‌دنبال صفا هستند، به‌دنبال شاگردی امام زمان و واقع هستند، به‌دنبال مطلب هستند و کاری به حرف این و آن ندارند و به این شایعات و این جاذبه‌ها توجّه ندارند و آنچه را که حق است می‌گیرند، آنها هم کم نیستند؛ چرا به آنها نگاه نکنیم؟ چرا به آنها نباید نگاه کنیم؟ همیشه انسان بوده و همیشه نفس بوده و همیشه انحراف بوده و این انحراف هم فقط در طبقۀ افراد نادان وجاهل نبوده، در همۀ طبقات بوده است. در جاهلش انحراف بوده، درعالمش انحراف بوده، در غیر معمّمش انحراف بوده، در معمّمش هم انحراف بوده، همیشه بوده و الآن هم هست و هست. مسئله‌ای است که هست، [این است که] آن‌طرف هم هستند افرادی که به این مسائل توجّه ندارند و راه را می‌گیرند و می‌روند و عمل می‌کنند و به مطلب و مطلوب می‌رسند و به مقصد و مقصود هم اینها خواهند رسید.