اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

اهمیت التزام عملی به مراقبه در سلوک

تقدمِ اخلاق و دستورات عملی بر ذکر، و مضرّات اینترنت

15970

اهمیت التزام عملی به مراقبه در سلوک

22
  • استمرار ایجاد تکنولوژی جدیدتر برای اغوای بشر

  • و این را هم ما باید بدانیم که هر روز یک برنامۀ جدیدتری می‌آید، هر روز یک تکنولوژی جدیدتری می‌آید. اینها را برای چه کسی درست کرده‌اند؟! اینها را برای ما درست کرده‌اند! سرمان کلاه نرود! اینها را برای خودشان درست نکرده‌اند؛ خودشان نیاز به اینها ندارند آقا جان! ما نیاز به اینها داریم! آنها نیاز به این حرف‌ها ندارند! آنها بهتر و بالاتر و راحت‌ترش را دارند، خیلی راحت, خیلی خوب!

  • این تکنولوژی را که هر روز ارتباطِ بیشتر و دسترسی به مطالبِ بیشتر [می‌آورد] برای من و شما دارند درست می‌کنند! کجاییم ما؟! اینها را یکی‌یکی برای ما دارند می‌آورند. حالا [اینکه] بعداً در زمان ظهور چه می‌شود و آیا حضرت از این وسایل استفاده می‌کنند، مطلبی است که [مربوط به] بعد است؛ به الآن ارتباط ندارد. مسئله‌ای است مربوط به بعد که آن‌موقع ما باید ببینیم که آیا حضرت همین تکنولوژی را بالا می‌برند یا اینکه از خودشان یک چیز دیگری می‌آورند؟! ما نمی‌دانیم؛ خود حضرت می‌دانند. البته مسائلی و روایاتی در این زمینه داریم. ما چه نحوه باید با این مسئله برخورد کنیم؟!

  • بنابراین ما باید کاملاً متوجه این مطلب باشیم که به‌طور  کلی هرچیزی که احساس کنیم که مورد نظر اولیای ‌خدا نیست و از طرف بزرگان نسبت به انجام ندادن و کفّ نفْس از آنها تأکید شده، [پرهیز از] اینها را ما باید لحاظ کنیم.

  • مراقبه نداشتن، دلیل انحراف برخی از شاگردان علامۀ طهرانی

  • بسیاری از افرادی که در زمان مرحوم آقا [علامه طهرانی] اصلاً به‌طور  کلی رفتند و جدا شدند، به‌خاطر عدم مراقبت بر صحبت کردن‌هایشان و عدم رعایت طرز صحبت بود، به‌خاطر دل شکستن و عدم رعایت موازین بود، به‌خاطر نشستن‌ها و غیبت‌ کردن‌ها و این‌طرف و آن‌طرف‌ها بود. تا  اینکه شعله‌ای که افروخته شده بود، دیگر کم‌کم، کم شد، کم شد، کم شد، تا رسید به یک نقطه و بعد هم با یک پف، دیگر خاموش شد! شعله کم‌کم خاموش می‌شود، یک‌دفعه خاموش نمی‌شود. این اِناره کم‌کم از بین می‌رود. [به خاطر] پرداختن به امور دیگری [بود] که در شأن آنها نبود.