اهمیت التزام عملی به مراقبه در سلوک

اگر قرار بر این است که این به انسان نفع بدهد، فقط در آن مواردی است که منحصر است؛ مثلاً یک وقتی سؤال و جوابی هست, مطلبی گذاشته می‌شود, هنوز در اختیار کسی قرار نگرفته است، می‌توانیم بگوییم فقط در این مسیر و این کیفیت اشکالی ندارد. مثلاً [برای] رجوع به همین سایت‌هایی که قرار داده شده است و همۀ رفقا می‌دانند که چیز جدیدی است، انسان در همین محدوده وارد می‌شود، قشنگ می‌بیند، خوب استفاده‌اش را می‌کند و بعد هم کلید را می‌زند و بیرون می‌آید. [در این صورت] طوری نمی‌شود، اثری نمی‌کند، کدورتی نمی‌آورد و برایش چیزی نیست. هم از اینترنت استفاده می‌کند و هم به مطلب رسیده است. ولی اگر بخواهد برگرداند و یک چیز دیگر را بیاورد، تمام شد! آن چیزهایی را هم که به‌دست آورده از دست می‌دهد. همین‌جا می‌روی، تمام شد، بر‌گرد بیرون! دیگر نیازی نیست!

شما با ضبط چه‌کار می‌کنید؟! یک نوار برمی‌دارید و در ضبط می‌گذارید، نیم ساعت صحبت مرحوم آقا را که گوش دادید چه کار می‌کنید؟! می‌زنید خاموش می‌کنید و می‌روید می‌خوابید! کار دیگری می‌شود [انجام داد]؟! وقتی نوار تمام شد، تمام شد! دیگر صحبتی باقی نمی‌مانَد. این هم همین‌طور؛ انسان به این کیفیت و در این حدود می‌تواند [استفاده ‌کند].

توجیهات بی‌مورد برای استفاده از اینترنت

و اما اگر بخواهد خودش را گول بزند [و بگوید]: «آقا یک مطالب مفیدی هست و انسان از دنیا باید سر دربیاورد!» دنیا چیست آقا؟! دنیا را دیده‌اید دیگر! این دنیاست! همه‌اش دروغ و دغل و کلک و پدرسوختگی و بر سر هم زدن و به هم تهمت زدن است دیگر! دنیا را دیدیم دیگر! این برای آن بزند، آن برای این بزند، آن بمب بیندازد آنجا، این آن را بکشد! این دنیا همین است دیگر! چه می‌خواهیم به‌دست بیاوریم؟! حالا چه تحفه‌ای است؟!

هرچه فکر و خیال کمتر، نمازِ آدم با حضور قلبِ بیشتر! هرچه فکر و ذهنیات کمتر، قرآنِ آدم بهتر! هرچه تخیلات کمتر، حضورِ انسان بیشتر. هرچه اینها کمتر، زندگیِ آدم راحت‌تر! ارتباط، ارتباطی صمیمی‌تر، محبتْ بیشتر، انس و الفتْ بیشتر، سوءظنْ کمتر و محیط سالم‌تر [است]!