اهمیّت و جایگاه علم‌آموزی در سیر و سلوک

این است که وقتی انسان دل را صاف کند، کلام امام صادق که نور است و آن حقیقت امام صادق که در ضمن کلمات از آن آینه تجلی کرد، می‌آید چکار می‌کند؟! می‌آید در دل انسان قرار می‌گیرد. مسئله این است. و من دیدم عجب! اصلا من از این روایت غفلت کرده بودم؛ ندیده بودم؛ یعنی [روایت را] دیده بودم [ولی] توجه نکرده بودم!

افراد می‌روند [و] مطالعه می‌کنند [و] می‌آیند و بعد این نظرات‌شان را برای همدیگر مطرح می‌کنند.این هم یک مسئله [دیگر درباره جلسات.] 

خلاصه علی‌کل‌حال مطلبی که نقل می‌شود مسئله علمی است؛ مطلبی که برای دفعۀ بعد گفته می‌شود و همین‌طور صحبتی که می‌شود، همۀ اینها ان شاالله امیدواریم که همان‌طور که تا به حال بوده [است]، با یک تلاش بیشتر و با یک مطالعه بیشتر و با یک تحقیق بیشتر و با یک تنوع در مطالب دیگر [ارائه شود] به‌طوری‌که افراد وقتی که می‌آیند، احساس بکنند [که] این یک ساعتی که اینجا بودند، چیزی گیرشان آمده و به اصطلاح، این مسئله چیز مفیدی بوده [است]. این هم یک مسئله‌ای که خواستم عرض کنم!

حفظ وحدت رویه در بیان مسائل مکتب اولیای الهی

مطلب دیگری که ارتباطی با این مجلس ندارد ولیکن من از حضور رفقا در این مجلس استفاده ‌کنم و این مسئله را هم خدمت رفقا بگویم. رفقایی که این طرف و آن طرف برای تبلیغ و برای صحبت می‌روند، گرچه ممکن است که کیفیّت تفکر و نحوۀ برداشت از مسائل طبعاً در هر کسی یک طور باشد و این یک چیزی است که قابل قبول است [که] علی‌کل‌حال هر کسی یک طور برداشت می‌کند. ولی صحبت در این است که وقتی که یک جریان، جریان واحدی است و یک مطالب و مبانی واحدی دارد ارائه می‌شود و مطرح می‌شود، همان مسائل در جاهای دیگر هم گفته شود، تا اینکه بر اثر اختلاف در تأویل، برای افراد ابهام و شک و شبهه‌ای پیش نیاید. چون مثلاً این طرف [و] آن طرف صحبت می‌شود [که] فلان شخص این‌طور صحبت می‌کند [و] فلان شخص خلاف آن را می‌گوید، حالا کدام یک از این دو تا درست است؟! این مسائل به یک نحوه باشد. مطالب هم که همۀ دوستان و رفقا همه اهل فضل و اهل علم [هستند] و به مسائل اطّلاع دارند.