اهمیّت و جایگاه علم‌آموزی در سیر و سلوک

پس بنابراین چه رفقای طلبه و چه رفقای غیر طلبه، همه باید در فهم مسائل و در فهمِ این‌گونه، [موارد] دارای علم باشند و دارای حجت شرعی باشند. که به هر مقدار که فهم مطالب بالاتر [مشکلات انسان بیشتر حل می‌شود.] الآن بسیاری از دوستان هستند وقتی که می‌آیند با بنده صحبت می‌کنند، حل مشکل خود را ـ که درباره‌اش صحبت می‌کنند ـ در همین کتاب‌های مرحوم آقا می‌بینند. می‌گویند: آقا ما فلان‌جا را مطالعه کردیم [و] مشکل ما حل شد. [به] فلان مشکل برخورد کردیم، کتابی [را] که می‌خواندیم یک‌دفعه دیدیم جوابش داده شد! 

لزوم تعمق و تحقیق در دروس

خدا راه‌های مختلفی برای این مسئله نسبت به این قضیّه دارد[لکن] منوط به این [است] که انسان بین خود و بین خدا را پاک کند. سر خودش را و بی‌زحمت سر خدا را کلاه نگذارد! در نرود! این در رفتن درست نیست! یواشکی در برود! نه! بالأخره فردایی هم هست. قضیّۀ فردایی هم هست. این‌طور نیست که همین‌طوری مسائل را انسان ندیده بگیرد و چشم و گوش بسته و اینها بیاید ترتیب اثر ندهد!

پس این مسئله را باید رفقا در نظر داشته باشندـ مخصوصاً دوستان و رفقای طلبه ـ که هرچه بیشتر انسان به این علوم بپردازد ، در درس‌ها مُجدّتر باشد، مطالب را بیشتر در نظر بگیرد، تعمّق و تحقیق در دروس بیشتر داشته باشد، به عمق مسئله بیشتر برسد، به فهم مطلب بیشتر برسد، هرچه بیشتر برسد، خدا هم برای او مطالب بیشتری کشف خواهد کرد! و این اثبات شده است! این واقعیت اثبات شده [است]! که چطور انسان در ارتباط [با روایات] وقتی که به روایات برخورد می‌کند، می‌بیند یک نفر یک طور استنباط می‌کند [ولی] دیگری اصلاً یک طور دیگر می‌فهمد! یک نفر یک جور دیگر دارد استنباط می‌کند! و دیگری یک چیز دیگر دارد می‌فهد! فهم آن یک چیز دیگر است، [فهم] این یک چیز دیگر است! این اختلاف در فهمی که در سطح عرفا با غیر عرفا است، از کجا آمده [است]؟! یک شبه که به دست نیامده [است]! کم‌کم کم‌کم به دست آمده [است]، تا اینکه آن فهم، فهم الهی شده [است] و سایر افهام، أفهام مادی و أفهام کلیشه‌ای و أفهام زیراکسی و فتوکپی است. این از آن فتوکپی کرده [و] او از این فتوکپی [کرده است] خودِ او دارای یک فهم و یک نورانیت نشده است. پس [تا اینجا] یک مطلب!