اهمیّت و جایگاه علم‌آموزی در سیر و سلوک

البتّه همان‌طور که خدمت رفقا گفتم، طرفِ افراط و تفریط در این مسئله غلط است! هم آنهایی که می‌گویند که صرفاً آمدن و رفتن ـ به عنوان یک امر اداری ـ [و] در این مجالس شرکت کردن خوب است، نخیر، این غلط است! مجلس، مجلسی است که باید مفید باشد [و] از نظر فهم باید بالا باشد، و هم آنهایی که می‌آیند [و می‌گویند:] که اصلاً نیازی به این مجالس نیست! برو آقا برو در خانه‌ات بگیر و بنشین! نخیرآن هم غلط است . هر دوی اینها غلط است!

سکونت و حضور قلب لازمۀ حضور در جلسات

باید انسان بیاید در مجالس و شرکت کند، منتها آمدن در این مجالس شرط دارد؛ احتیاج به حضور قلب دارد، احتیاج به سکونت دارد، احتیاج به برنامه‌ریزی دارد. مجلس شب سه‌شنبه آن هم مثل عصر جمعه می‌ماند که انسان باید برنامه‌ریزی کند و باید بداند که علی‌کل‌حال این‌طور نباشد که فقط و فقط پرداختن به یک جهت، انسان را از جهت دیگر مانع بشود. باید این مسئله برای انسان مورد توجه قرار بگیرد [که] چنانچه انسان از حضور در مجلس، از این محافل و اینها استفاده کند، چه‌بسا ممکن است که آثارش از ساعت‌ها مطالعه در خلوت بیشتر باشد.

علی‌کل‌حال امیدواریم که إن‌شاءالله همه ما بتوانیم استفادۀ بیشتر کنیم. و این مطالبی [را] هم که خدمت رفقا عرض کردم فقط ـ خب رفقا می‌دانند، خیلی از اینها را هم [قبلاً] گفتیم و اینها مطالب تکراری است! ـ ولیکن خب از باب این [است] که این مسائل را از شخصی شنیده باشند که آن شخص ارتباط نزدیک با بزرگان داشته [است]، فقط از همین باب و الاّ در بین رفقا کسانی بودند که خیلی مرحوم آقا را هم دیدند و از مطالب ایشان اطّلاع دارند، منتها از این جهت که بالاخره فردی که بیشتر با ایشان بوده [است] و با افکار ایشان و صحبت‌های ایشان بیشتر آشنا بوده [است] و می‌تواند مطالب را منتقل کند و قلوب مستعده و نفوس مستعده اینها را بگیرند و به آن [مطالب] عمل کنند! از این نظر خب مضایقه‌ای نیست.