تأکید بزرگان بر فراگیری علوم و معارف اهل‌بیت

امام حسینِ این[شخص] همین است! این از مسجد و مجالس اینها! الآن هم همین است و منویّات بشر یک سر سوزن از سابق تا حالا تفاوت نکرده است! راه عوض می‌شود، دکور عوض می‌شود، فرمول عوض می‌شود، اما همانی که آن‌موقع بوده الآن هم هست!

تأثیر مطالب و احادیث ائمه بر افکار و زندگی

ما می‌بینیم اولیای خدا از میان این اوضاع می‌گویند: این‌طور باش و دنبال امام صادق و امام مجتبی و امام باقر و دنبال احادیث ائمه علیهم السّلام بیا! آقا، انسان در یک حدیث از امام رضا یا موسی بن جعفر تأمل می‌کند و مطالعه می‌کند، اصلاً دنیا برای او یک‌طور دیگر می‌شود! این روایت جنود عقل و جهل موسی بن جعفر¹ را مطالعه کنید و ببینید چطور اصلاً تفکرات انسان را تغییر می‌دهد! آخر این روایت‌ها کجا پیدا می‌شود؟! آیا در دانشکدۀ پلی تکنیک یا هنر‌های زیبایی (مجسّمه سازی و رقّاصی) پیدا می‌شود؟! در کدام پیدا می‌شود؟! نه آقاجان، اینها در مکتب امام صادق، در مکتب دین، در مکتب الهیِ اولیای الهی و عرفای ربّانی پیدا می‌شود؛ به اینجا بیا و بر این مسیر باش، نه مانند بقیه! اگر مانند بقیه باشیم که هنر نکرده‌ایم! بلکه باید به اینجا بیاییم و به این مسئله پایبند باشیم.

لذا می‌بینیم همۀ اولیای الهی بر این کیفیت بودند؛ بعضی‌ها زورشان می‌رسید و بعضی‌ها نمی‌رسید. حال فرزند یک فردی قبول نمی‌کند، خُب نمی‌کند! نمی‌توانیم که او را ذبح کنیم! می‌گوید قبول نمی‌کنم، نکن؛ می‌رویم سراغ یکی دیگر! «نَسَب» در اینجا کاری ندارد، اینجا فقط «رسیدن به مطلب» کار دارد و همه نمی‌توانند این را بفهمند.

تأکید مرحوم علامه طهرانی بر دیدار رفقا

لذا مسئله‌ای که مرحوم آقا برای رفقا از همان دوران سابق خیلی بیشتر روی آن تکیه داشتند، مسئلۀ فهم و رسیدن به مطلب بود.

در جلسۀ عصر جمعه فقط دعا و قرائت قرآن و توجه است، ولی این مقدار را ایشان کافی نمی‌دانستند! حتی به من فرموده بودند: