مسئولیت طلاب علوم دینی در دفاع از مکتب تشیع

الحمدلِلّه با توجه به این قضیّه، رفقا خیلی زحمت کشیدند، خیلی کوشش کردند، بسیاری از رفقا اعلان آمادگی کردند، از وقتشان و عمرشان و زندگی‌شان برای این قضیّه گذاشتند و کاملاً خودشان را در اختیار این برنامه قرار دادند. در اینجا باید اعتراف کنم که من الآن به حال رفقایی که هنوز در عنفوان جوانی و استعداد و نشاط و شادابی هستند غبطه می‌خورم! چون ما ‌چنین وضعیّتی نداشتیم؛ یعنی ‌چنین افرادی که بیایند وقتشان و عمرشان و سرمایه و اطلاعات و علمشان را بگذارند و با برنامه‌ها و وضعیّتی قابل قبول، آن ظرفیتی که ممکن است برای انسان در طول یک سال پیش بیاید را به چند برابر برسانند، [ما چنین افرادی نداشتیم]! لذا این قابل تقدیر و تشکر است و امیدواریم که همۀ ما قدردان و شاکر این مسئله باشیم.

رفقا نسبت به جریان درسی و مسائل علمی برنامه‌هایی دارند که إن‌شاءالله آن برنامه‌ها را یکی پس از دیگری به منصّۀ ظهور می‌رسانند و از آنجایی‌که باید نتیجۀ این‌گونه کار‌ها همیشه برای برنامه‌ریزیِ بهتر و بیشتر مورد توجه قرار گیرد، [برنامه را] بر این قرار دادند که نسبت به هر کدام از اینها جلسات امتحان برقرار باشد و خود بنده نسبت به این مسئله بسیار تاکید دارم!

تبین برخی از موارد برنامۀ آموزشی طلاب

البتّه باید توجه داشته باشیم که مسئلۀ امتحانات در این برنامه‌ها یک مسئلۀ اصل نیست، بلکه دَه درصد این برنامه‌ها را تشکیل می‌دهد. مقصود از مسئلۀ امتحان ـ آن‌طوری‌که در أذهان عوام رایج است ـ به مِهْمیز کشاندن و به سؤال و جواب انداختن است، نیست؛ بلکه غرض و قصد از امتحان رسیدن به نقاطی است که ممکن است در افراد نقاط ضعفی باشد، لذا استاد می‌آید و آن نقاط را روشن و بیان و تبیین می‌کند. بنابراین در واقع جلسۀ امتحان جلسۀ تبیین و توضیح و روشن شدن مطالب علمی است، که تا چه حد در ذهن جا افتاده و در کدام‌یک از موارد احتیاج به ممارست و راهنمایی دارد.