وظایف طلاب علوم دینی

باید در مسجد روحانی نماز بخواند! اگر نیست، یک مطلب دیگری است. ولی وقتی که هست، چرا غیر روحانی نماز بخواند؟! لذا به این نیت که هر کسی می‌خواهد باشد به مسجد رفتم. انسان اقتدا می‌کند، نماز می‌خواند و بعد می‌رود. روش ایشان این بود.

مرحوم آقای حداد به همه اقتدا می‌کرد و خود او به شاگردانش دستور داده بود که اقتدا کنید. شما به این فرد که دارد نماز می‌خواند نگاه نکنید، بلکه به این نگاه کنید که دارید دستور پیغمبر را انجام می‌دهید! حال هر کسی می‌خواهد باشد. از مسجد‌الحرام که دیگر بدتر نیست؛ آن آقای کذا جلو می‌ایستد و همه باید به‌خاطر تقیّه و وحدت و از این حرف‌ها اقتدا کنند! بنابراین بدانید که این یک مسئله‌ای است که انجام ندادن آن اثر بسیار سوئی دارد! می‌گویند: «این دور و بری‌ها افرادی هستند که خودشان را تافتۀ جدا بافته می‌دانند و اصلاً به این چیزها توجه نمی‌کنند!»

3) خودداری از تجمع دائم در حجره‌ها

مسئلۀ دیگری که خوب است رفقا متذکر باشند این است که: در حجره‌ها اجتماع پیدا نکنند! این‌طور نباشد که همه مدام بروند در یک حجره بنشینند و بگویند و بخندند و از این حرف‌ها! سر هر کسی در کار خودش باشد. طبعاً دراین‌صورت هم بیشتر استفاده می‌کنند و هم اینکه انسان در جلوی انظار بهتر است که به این نحو و به این کیفیت نباشد!

4) پرهیز از دعوت عوام به مجالس و اجتماع رفقا

یکی از مطالب دیگری که خوب است به آن توجه بشود: مسئلۀ این اجتماعی است که رفقا و دوستان با هم دارند. یک شرایطی به‌وجود آمده تا این اجتماع حاصل شده است و این‌طور نیست که هر کسی از در بیاید، بگویند آقا بفرمایید! مسئله به این نحو نیست. بالأخره نحوۀ حرف‌های ما و نحوۀ مطالبی که گفته می‌شود، چه‌بسا ممکن است به مذاق بعضی‌ها خوش نیاید! ما در ارتباط با این مطالب و بیان این مطالب هیچ‌وقت کسی را دعوت نکرده‌ایم و افرادی که هستند، خودشان هستند.