اهمیت تحصیل علوم دینی
10علت ارزش پرداختن به علوم حوزوی در زمان معاصر
لذا پرداختن به این علوم در این زمان یک ویژگی خاصّی دارد و میشود گفت: در یکهمچنین زمانی که از نقطهنظر ظاهر و مشوّقات ظاهری، شرایط مناسبی نیست و موقعیّت یک روحانی و یک طلبه با سابق تفاوت کرده است، پرداختن به این علوم از خود گذشتگی است! البتّه عرض کردم که ما به علل و عوامل آن کاری نداریم.
یعنی اگر یک طلبه در این زمان بخواهد بیاید و برای خدا و برای ترویج [مبانی دین] آن آزادی خودش را در همۀ زمینهها تبدیل به یک نوع محدودیّتی کند،1 این طلبه با آن طلبهای که در زمان صفویّه است خیلی تفاوت میکند، و بین این طلبه با آن طلبهای که در زمانهایی بوده که مورد تشویق و ترغیب قرار میگرفته است تفاوت خیلی زیاد است! چرا؟! چون این طلبه الآن وجود خودش را و تمام سرمایۀ خودش را در اختیار راه و مکتب خودش قرار داده است.
لذا طلبه باید در این زمان متوجّه آن ارزشی که خدا ـ نه اجتماع ـ به او داده باشد که چقدر در یکهمچنین زمینهای خدا او را گرامی داشته تا اینکه او را موفّق کرده است با یکهمچنین شرایطی بیاید و این رشته را انتخاب کند و در زمانی که همۀ افراد به موارد و جاهای مختلف میروند، این طلبه آمده و این رشته را انتخاب کرده است. فلهذا مسئلۀ مهم و شرط اول در طلبگی در این زمان بهخصوص این است که خود را آسان و مجّانی نفروشد! حال که شرایط اینطور است، آن موقعیّت خودش را ارج بنهد.
اولاً نسبت به فراگیری مسائل، باید نهایت اهتمام را داشته باشد.
منظور از إتقان و إحکام درس در کلام مرحوم حداد
من خدمت شما بارها عرض کردهام که در آن زمانی که هفده ساله بودم و از مکّه به عراق مراجعت کردیم، مرحوم آقای حدّاد دو جلسه با من صحبت کردند. ایشان در این دو جلسه فقط و فقط نسبت به دقّت و إحکام و إتقان در درس تأکید داشتند! با ما نه از عرفان حرف زدند ـ شاید دیدند از این مسائل برای ما گفتن فایده و نتیجهای ندارد! لذا برای چه حرف بزنیم؟ ـ [و نه از مسائل دیگر، بلکه میفرمودند]:
- . بالأخره طلبه یک محدودیّتهایی دارد و از نقطهنظر آزادی نسبت به یک فرد عادی خیلی در محدودیّت است! این مسئلهای است که واضح است.

