
یکسان بودن ظهور و غیبت بهواسطۀ معرفت حقیقی به امام زمان
نیمه شعبان 1438هـ.ق
یکسان بودن ظهور و غیبت بهواسطۀ معرفت حقیقی به امام زمان
2أعوذُ بِالله مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم
بِسمِ الله الرّحمٰنِ الرّحیم
و صلَّی الله عَلیٰ سیّدنا و نبیّنا أبیالقاسم محمّد
و علیٰ أهل بیته الطّاهرین
و اللعنة عَلیٰ أعدائِهِم أجمَعینَ
خصوصیت اختصاصی امام زمان نسبت به سایر معصومین علیهم السّلام
عبارت معروفی راجع به امام زمان علیه السّلام در بسیاری از روایات مذکور است:
«یَملَأ الأرضَ قِسطًا و عَدلًا کما مُلِئَت ظُلمًا و جَورًا»؛1 زمین را از عدل و ظهور حقیقت و صدق و واقعیت پُر میکند و دیگر جای خالی باقی نمیگذارد در زمانیکه زمین و افرادش و مکانهایش مملو و آمیخته از ظلم و جور و خلاف شده است.
این عبارتی است که همۀ ما شنیدهایم و معنای آن هم بهحسب ظاهر برای همۀ ما روشن است. ظلم و عدالت را میدانیم چیست، حقیقت و خلاف را میدانیم چیست، صدق و کذب را میدانیم چیست، بیان واقع و کتمان واقع را میدانیم چیست و همۀ ما کموبیش با این تعابیر و اصطلاحات آشنایی داریم، و این مسئله همیشه در طول تاریخ حکومتها، پادشاهان و آمرانی که آمدهاند و رفتهاند، به همین کیفیت بوده است و از این مسائل برای مردم آوردهاند.
روز نیمه شعبان، روز میلاد امام زمان علیه السّلام، روزی است که قطعاً آن حضرت با خصوصیّات و مسائلی که اختصاص به خود آن حضرت دارد، در این دنیا متولد شدند؛ ولی عجیب این است که امروزه مشاهده میکنیم افرادی حتّی از خود شیعیان، در میلاد آن حضرت تشکیک و ایجاد شبهه میکنند و عدهای هم ابراز تردید کردهاند و با موازین عقلی منافی میدانند؛ درحالتیکه اصلاً جای شکی وجود ندارد و نسبت به این مسئله شبههای نیست.
اما خصوصیتی که راجع به امام زمان علیه السّلام هست که نسبت به سایر ائمه نیست، این است که در میلاد ائمه علیهم السّلام ـ مثل میلاد امیرالمؤمنین، امام سجاد، موسی بن جعفر و امام رضا علیهم السّلام ـ آنچه به نظر ما میآید و به دنبال آن هستیم فقط احیاء ذکر امام است؛ یعنی بیاییم و مجلسی داشته باشیم، سرور و بهجتی داشته باشیم، از مطالب و مسائلی که از آن بزرگواران رسیده صحبت شود و دلها منوّر شود، و بعد هم مجلس خاتمه پیدا کند؛ همین! اما در مورد امام زمان علیه السّلام غیر از مسئلۀ ولادت ـ که آن حضرت در این مسئله مانند سایر ائمه است ـ به محض اینکه اسم امام زمان میآید فوراً مسئلۀ ظهور به ذهن همۀ افراد متبادر میشود؛ یعنی تا گفته میشود میلاد امام زمان، یکمرتبه همراه با میلاد امام زمان مسئلۀ ظهور به ذهن همۀ افراد میآید، کأنَّ این میلاد یک میلاد زنده است.
- . تفسیر العیّاشی، ج 1، ص 15؛ الهدایة الکبری، ص 163.
