اهل بیت علیهم السلام ، راه اتصال بشریت به پروردگار
11﴿ٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ دَآئِمُونَ * وَٱلَّذِينَ فِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقّٞ مَّعۡلُومٞ * لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ * وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ...﴾.1
تمام این خصوصیّات را بیان میکند که: خیال نکنید ما که دو رکعت هم نماز خواندیم و... انتظار وحی داریم؛ این نمازها نه! آن نمازهایی که خوانده میشود، آن انسان را از آن مستثنیٰمنه که عمومیّت دارد و تمام افراد بشر را گرفته است، بیرون
میآورد و فردهای استثنایی میکند؛ این فردهای استثنایی میشوند محمّد و آل محمّد. و لذا: «بِهِم وَ بِجَدِّهِم لا یُستَرابُ»؛ چرا اینها یکطوری هستند که [لا یُستَرابُ هستند]؟ این همه افراد، مکتبها، مدرسهها، کتابها، فیلسوفها، مذاهب، اینها میآیند و میروند، اینها همهشان یُستراب هستند؛ یُستراب یعنی: محلّ ریب، شبهه.2 اینها هستند که هیچ شبههبردار نیستند؛ یعنی اینها به جایی رسیدند که اگر ﴿تَمۡلِكُونَ خَزَآئِنَ رَحۡمَةِ رَبِّيٓ﴾، انفاق میکردند، اتّفاقاً به خزائن هم رسیدند و انفاق هم کردند؛ آن کسی که به مقام توحید پروردگار برسد، به خزائنش نرسد؟!
معنای انفاق امام علیه السّلام به تمام عالم وجود
انفاقشان چه بوده است؟ الآن تمام دنیا دارد انفاق میشود، مگر چه انفاق میشود؟ و خیلی خیلی ساده است! انفاق این نیست که مثلاً بردارند گندم و جو را بریزند در باسکول یا در ترازو و بعد کیسهها را بردارند جمع کنند و بیایند [انفاق کنند]؛ نه! آنها الآن به تمام عالم وجود دارند انفاق میکنند. قَسَم به خدا الآن نَفَس کشیدن ما، حیات ما، ادراک ما، وجود ما، هر سلول بدن ما، زیر نظر مستقیم امام است؛ نه اینکه بگویم زیر نظر! اینها تعبیر است! وجود ما مندّک در وجود اوست، علم ما، حیات ما، روزی ما، حرکت دست ما، تکان دادن سر ما، وزن ما، ایدۀ ما، اندیشۀ ما، حرکت ما، مقصد ما، مقصود ما، این درختی که تکان میخورد، این آبی که داخل این ظرف وجود دارد، این ادراکی که در آقایان محترم است، تمام دنیایی که دارد اداره میشود، این کوههای صلب و سخت، این ابرهایی که در آسمان حرکت میکند، با هر ذرّهاش امام احاطه و غلبه دارد، احاطۀ وجودی و غلبه دارد؛ آنوقت این میشود انفاق. انفاق یعنی: ایجاد عالم کثرت و نفقه دادن از لوح محفوظ و از امّالکتاب به تدریج در عالم محو و اثبات، که در نزد ما به همین امور روزمرّه و روزگار مشهود میشود.
- سوره معارج (٧٠) آیه ٢٣ ـ ٢٦. مهر تابان، ص ١٨١:
«آنان که در نماز خود بهطور پیوسته دوام دارند. و آنان که در اموال خود حقّی برای فقیر سائل و فقیر محروم معیّن میکنند. و آنان که به روز پاداش و جزا تصدیق دارند.» - القاموس المحیط، ج ١، ص ١٠٢.
- سوره معارج (٧٠) آیه ٢٣ ـ ٢٦. مهر تابان، ص ١٨١:

