جایگاه امام زنده در فرهنگ شیعه

ما بیاییم مجلسی برای ولادت امام حسین تشکیل بدهیم، چند تا شعر و یک ارجوزه‌ای بخوانیم و افراد هم [جواب ‌بدهند] و بعد هم بگوییم که «بله سیّدالشّهداء این‌طور بود و چه برکاتی داشت.» خب داشت که داشت! [درباره سیدالشهداء] شعر هم خوانده شود که این‌طور بود و این خصوصیّات را داشت. فلان مَلَک مورد غضب واقع شده بود، آمد و به‌واسطه ولادت سیّدالشّهداء خداوند او را به همان موقعیت و منزلت اول بازگرداند.¹ آن ملک [بخشیده] شد، به ما چه مربوط است؟!

یا اینکه امیرالمؤمنین این‌طور بود که در خیبر را کند، در اسلام این‌طور کرد و چه کرد، ترقی و تکامل اسلام به‌واسطه امیرالمؤمنین بود! امیرالمؤمنین [اینطور] بود. هزار و چهارصد سال پیش انجام داد و رفت، چه ارتباطی به ما و وضعیت ما دارد؟

معنی زنده نگهداشتن امر اهل‌بیت علیهم السّلام

این مجالسی را که ائمه این همه راجع به آن تأکید می‌کنند که رَحِمَ اللهُ مَن أحیا ذِکرَنا² خدا پدر و مادر آن کسی را که این مجالس ما را به پا بدارد، بیامرزد. همین‌طور ننشیند، همین‌طور نگاه نکند، همین‌طور میلاد ما نیاید برود و همین‌طور بیر بیر نگاه کند یا اینکه شهادت ما بیاید برود و او در خانه‌اش بنشیند و به همین مقدار اکتفا کند و بگوید: «حالا ما که در مصیبت اهل‌بیت محزون هستیم دیگر، همین کفایت می‌کند، إن‌شاءالله برای‌مان ثواب می‌نویسند.» نه! امام می‌فرماید: «نشستن در خانه و به در و دیوار نگاه کردن کافی نیست، باید مجالسی تشکیل بدهید و ذکر ما را زنده نگهدارید.»³ این زنده نگهداشتن یعنی چه؟ این چه معنایی دارد؟

زنده نگه داشتن همان‌طوری‌که سابق کراراً و مراراً خدمت رفقا عرض شد، فقط بیان مصیبت یا شرح حال ولادت نیست. قضیّه‌ ولادت امام زمان این‌طور بود و ولادت حضرت یک وضعیت خاصی داشت، [ولادت] هر کدام از ائمه صورت خاصی داشت. در این دنیا آمدند و برحسب تقدیر الهی کم یا زیاد عمر کردند و وظیفه‌شان را انجام دادند و به تکلیف خودشان عمل کردند و رفتند. این چه اثری برای ما دارد؟! با همین صحبت‌ها سرگرم بودن، همان‌طوری‌که در مَرأی و مَنظر ما هست و در تکایا و مجالس می‌بینیم، چه اثر و فایده‌ای دارد؟ این مجالسی که تشکیل می‌شود و هر مجلس منتسب به یک نفر و به یک عنوانی است و هر کسی برای خودش یک مجلسی دارد، و در آن مجلس همه چیز هست غیر از ذکر امام، از اعتبارات و از تعیّنات و توهمات و لقب‌ها و عناوین و تعریف‌ها و تمجیدها و ... این چه فایده‌ و نتیجه‌ای دارد؟ آیا این معنای احیای ذکر است؟ آیا این معنای به‌پا‌داشتن یاد و خاطره است؟ آیا معنای آن، این است یا اینکه مقصود امام علیه السّلام از احیای ذکر معنای دیگری است؟