تحقق‌بخشی امام زمان به حقیقت الله اکبر

عجب برادر ظالمی بوده، 99 تا داشته یکی هم دست این نمی‌توانسته ببیند این را هم می‌خواسته از او بگیرد! حالا حضرت داود می‌خواهد در اینجا حکم کند. ببینید چطور حکم می‌کند! می‌گوید:

﴿قَالَ لَقَدۡ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعۡجَتِكَ إِلَىٰ نِعَاجِهِۦ وَإِنَّ كَثِيرٗا مِّنَ ٱلۡخُلَطَآءِ لَيَبۡغِي بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٍ إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحٰتِ وَقَلِيلٞ مَّا هُمۡ وَظَنَّ دَاوُۥدُ أَنَّمَا فَتَنَّـٰهُ فَٱسۡتَغۡفَرَ رَبَّهُۥ وَخَرَّ رَاكِعٗا وَأَنَابَ﴾¹. «اشتباه کرده است. نمی‌بایست از تو بگیرد. بسیاری از شُرکاء در موقع شرکت به همدیگر ظلم می‌کنند، می‌خواهند مال بقیّه را هم بالا بکشند.

این که 99 تا گوسفند دارد ـ مستکبر است دیگر ـ نمی‌تواند یکی را هم که دست ماست ببیند. این خیلی در اینجا اشتباه کرده است.» این حکم را کرد، یک مرتبه قضیّه برایش روشن شد. از کجا [معلوم است اینطور باشد؟] شاید این یکی که الآن دست این برادر است، این هم مال او باشد. تو از کجا می‌گویی که این یکی مال توست و او اشتباه می‌کند و در این مسئله به تو ظلم می‌کند؟ آخر نه دلیلی آوردند، نه بیّنه‌ای آوردند، نه مسئله‌ای اقامه کردند، هیچ! صِرف ادّعا که این 99 تا دارد این یکی دارد. یعنی کثرت مال موجب شد که حضرت داود حکم به جور کند. مگر کثرت مال گناه است! اگر مال بسیار برای شخصی از طریق حلال پیدا بشود، وجوهات شرعیه‌اش را بپردازد، به جای خودش خرج کند، از راه حلال بدست بیاورد، یک میلیون کرور هم داشته باشد کسی جلویش را نگرفته است. صرف کثرت موجب نمی‌شود که ما حکم به ظلم و حکم به تعدّی کنیم. حضرت داود در اینجا ﴿وَظَنَّ﴾ فوراً مسئله برایش روشن شد. از کجا [معلوم حرف این درست باشد؟!] شاید این یکی هم مال او باشد؟ ﴿فَٱسۡتَغۡفَرَ رَبَّهُۥ وَخَرَّ رَاكِعٗا وَأَنَابَ﴾ فوراً استغفار کرد فوراً استغفار کرد و به سجده افتاد. ﴿وَظَنَّ دَاوُۥدُ أَنَّمَا فَتَنَّـٰهُ﴾ داود یک مرتبه متوجه شد که ما امتحانش کردیم.