تحقق‌بخشی امام زمان به حقیقت الله اکبر

بسم الله الرّحمٰن الرّحیم

الحمد لله ربّ العالمین 

و الصلاة و السلام علی سیّدنا و نبیّنا و حبیب قلوبنا

و طبیب نفوسنا ابی القاسم المصطفی محمد

و علی آله الطیبّین الطّاهرین المعصومین المکرّمین

لاسیمّا قُطبِ رِحَی الوُجودِ و مَرکَزِ دائِرَةِ الشُّهود

المَحاذی لِلمِرآة النّبویة و المُتَحَقِّقِ بِالأسرارِ

المُرتَضَویة سیّدنا و مولانا الحُجَّةُ بنِ الحَسَنِ العسکریّ

ارواحنا و ارواح جمیعُ العالَمین لتراب مقدمه الفداء. 

و اللعنةُ علی اعدائهم و مخالفیهم و مُبغِضیهِم

و جاحدی حُقوقهم و فضائلهم

و مناقبهم من الان الی قیام یوم الدّین.

قال الله تعالی فی کتابه: ﴿بَقِيَّتُ ٱللَهِ خَيۡرٞ لَّكُمۡ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ﴾¹. 

وجه اشتراک همه پیامبران

تمام انبیاء گذشته و رُسُل در این مسئله مشترک هستند که مطالبی را که برای مردم به‌صورت قوانین و احکام بیان می‌کنند، از طرف خود نیست بلکه از جانب پروردگار است. یعنی نفس آنها دخالتی در تقنین قوانین ندارد و بلکه از مقام غیب استفاده کرده و به مردم ابلاغ می‌کند. [همه پیامبران] در این قضیّه مشترک‌ هستند. در آیه شریفه داریم که بین هیچ پیغمبری از این نقطه‌نظر فرقی نیست.

﴿قُولُوٓاْ ءَامَنَّا بِٱللَهِ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيۡنَا وَمَآ أُنزِلَ إِلَىٰٓ إِبۡرٰهِ‍ۧمَ وَإِسۡمٰعِيلَ وَإِسۡحٰقَ وَيَعۡقُوبَ وَٱلۡأَسۡبَاطِ وَمَآ أُوتِيَ مُوسَىٰ وَعِيسَىٰ وَمَآ أُوتِيَ ٱلنَّبِيُّونَ مِن رَّبِّهِمۡ لَا نُفَرِّقُ بَيۡنَ أَحَدٖ مِّنۡهُمۡ وَنَحۡنُ لَهُۥ مُسۡلِمُونَ﴾²

پروردگار متعال می‌فرماید: 

بگویید ایمان داشته باشید اعتقاد داشته باشید که ما آنچه را که بر انبیا و رسل سَلَف نازل شده است معتقدیم، و قبول داریم آنچه که به ما نازل شده است و آنچه که به ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و اسباط و هرچه که به نبییّون و به پیامبران گذشته فرستاده شده همه معتَقَد ماست. ﴿لَا نُفَرِّقُ بَيۡنَ أَحَدٖ مِّنۡهُمۡ﴾ بین هیچ‌کدام از انبیا و رسل از این نقطه‌نظر فرقی نیست و هیچ‌گونه مِیزی بین آنها وجود ندارد ﴿وَنَحۡنُ لَهُۥ مُسۡلِمُونَ﴾ ما به این مسئله ایمان داریم.

کلامی‌که انبیا می‌گویند از حیطه بشر خارج است. آنها با غیب سر و کار دارند و مطالب را از غیب برای مردم می‌گویند پس با مُدرکات ظاهر و با حواس ظاهر استنتاج نتیجه نمی‌کنند و مطلبی را بر اساس قیاس و براهین ظاهری برای مردم بیان نمی‌کنند. ارتباط با غیب برای همه آنها موجود است. از این نقطه‌نظر امکان خطا و اشتباه در آنها راه ندارد، اما آیا خود آنها از نقطه‌نظر سعه معرفت به پروردگار مساوی هستند یا با هم اختلاف دارند؟ خود آنها از نقطه‌نظر ادراک مقامات توحید در یک درجه قرار دارند یا اینکه بین آنها تفاوت است؟