تحقق‌بخشی امام زمان به حقیقت الله اکبر

تفاوت معنای «لا هو الا هو» با «لا اله الا هو»

اینکه که می‌گوید الله اکبر یعنی الله اکبر مِن أن یوصف، یعنی چه؟ یعنی همین توصیفی را که این انبیا و این رسل حضرت ابراهیم، حضرت موسی ـ‌ اذکارشان را گفتم ـ حضرت عیسی، حضرت نوح و بقیّه انبیا آن بالاترین مقامی‌که آنها واجدند ـ که تحقّق به حقیقت توحید است ـ که با این مقام می‌توانند پروردگار را توصیف بکنند و به مقام اخلاص رسیده‌اند، من بالاتر از اینها هستم. من به مقام الله اکبر رسیده‌ام. یعنی الله اکبر مِن أن یوصف هولاء،‌ مِن هولاء. الله اکبر از اینکه اینها من را وصف کنند! نه من و شما وصف کنیم، اینکه مسئله‌ای نیست. آن وصفی که واصفون می‌کنند. آن وصفی که ﴿سُبۡحٰنَ ٱللَهِ عَمَّا يَصِفُونَ﴾ است. آن وصف وصف [حقیقی] است. پروردگار متعال می‌گوید ﴿سُبۡحٰنَ ٱللَهِ عَمَّا يَصِفُونَ﴾ منزه است از اینکه اینها بیایند توصیف بکنند. توصیف آن چیزی است که این انبیا انجام می‌دهند. حالا پیغمبر می‌گوید: «من از اینها هم بالاتر هستم.» الله اکبر مِن أن یوصف [خدا بزرگتر است] از اینکه اصلاً به وصف درآید. چه وصف صحیح چه وصف غیر صحیح. در مِن أن یوصف مقیّد به غیر صحیح نیست. یعنی آن وصف واقعی که به پروردگار نسبت داده می‌شود، الله خدا [از آن هم] بالاتر است. این مقام چه مقامی‌است؟ مقام فناء در ذات و هو هویت است. این مقام از لا اله الا الله بالاتر است. این مقامِ لا هو الا هو است، نه مقام لا اله الا هو.

معنا و مراد از تسبیحات اربعه

روایتی را مرحوم شیخ مفید در کتاب شریف خود اختصاص بیان می‌کند که مرد یهودی خدمت پیغمبر اکرم آمد و برای‌اینکه به اسلام تشرّف پیدا بکند از آن حضرت سؤالاتی کرد. من‌جمله از سؤالاتی که کرد این بود. گفت: «معنای کلمه سبحان الله و الحمد لله و لا إله الا الله و الله اکبر را برای من بیان کن.»