جایگاه انسان در عالم هستی
12[شیطان] لباس ما را درمیآورد همانطوریکه ﴿يَنزِعُ عَنۡهُمَا﴾؛ لباس را از تن آنها درآورد. آن توجه به پروردگار را از آدم و همسر او زدود و بهواسطۀ این عدم توجه، میل به دنیا پیدا کردند و خلاف دستور عمل کردند! [خدا میفرماید]: ما گفتیم از این درخت نخورید! ولی رفتند و خوردند.
جلوه دادن نقاط ضعف انسان توسط شیطان
﴿لِيُرِيَهُمَا سَوۡءَٰتِهِمَآ﴾؛ «تا بدیها و نقاط ضعف آنها را بنمایاند و نشان بدهد.» شیطان نمیخواهد آن نقاط قوّت و تعلق و ارتباط ما با عالم غیب را به رخ مردم بکشاند و آن را برای مردم و برای خود ما نشان بدهد و بیان کند؛ بلکه میخواهد آن جنبههای ضعف وجودی ما و آن نقاط خلل و نقص ما را بهواسطۀ ورود در حوادث و بهواسطۀ تزیین و جلوه دادن آن نقاط ضعف به ما نشان بدهد و بیان کند و جلوه بدهد! ﴿لِيُرِيَهُمَا﴾ یعنی بنمایاند! شیطان اینها را مینمایاند.
اگر انسان در افرادی که در دنیا هستند و تعلق به دنیا دارند دقت کند، میبیند که آنچه بر اینها و وجود اینها حاکم است، تنها کدورت، ظلمت، انانیّت و خودمحوری است. این مسائل همان چیزهایی است که شیطان آنها را در موقعیتی قرار داده تا بهواسطۀ عمل و ورود در این پدیدهها، این صفات رذیله بتواند خود را بنمایاند و صفات حسنه بهدست فراموشی سپرده شود.
خدا در اینجا به ما هم همین مطلب را میگوید. اینها افرادی هستند که در دنیا میآیند، اما نسبت به مسائل آخرت بیگانه هستند! اینها افرادی هستند که در دنیا میآیند، ولی نسبت به باطن قضیه بیگانه هستند!
اقسام افراد در ارتباط با تعلق به دنیا
خدای متعال در اینجا افراد را در ارتباط با تعلق به دنیا و عدم تعلق به آن به سه قسمت تقسیم میکند:
﴿ثُمَّ أَوۡرَثۡنَا ٱلۡكِتَٰبَ ٱلَّذِينَ ٱصۡطَفَيۡنَا مِنۡ عِبَادِنَا فَمِنۡهُمۡ ظَالِمٞ لِّنَفۡسِهِۦ وَمِنۡهُم مُّقۡتَصِدٞ وَمِنۡهُمۡ سَابِقُۢ بِٱلۡخَيۡرَٰتِ بِإِذۡنِ ٱللَهِ﴾.1
ما این کتاب و این قانون سیر و سلوک بهسمت إله را در میان افراد بهودیعه گذاشتیم و حقایق تشریع و تربیت را برای افراد بیان کردیم. بعضی از این مردم ﴿ظَالِمٞ لِّنَفۡسِهِۦ﴾ هستند؛ ارج و موقعیت خودشان را نمیدانند، نمیدانند که چه گوهری را دارند از دست میدهند، نمیدانند که در چه وَرطهای دارند میافتند و نمیدانند چه فردایی در پیش دارند! اینها آن کسانی هستند که ﴿ظَالِمٞ لِّنَفۡسِهِۦ﴾ هستند، یعنی به خودشان ظلم میکنند.
- سوره فاطر (٣٥) آیه ٣٢. امام شناسی، ج ٤، ص ٩:
«سپس این کتاب را به بندگان برگزیدۀ خود بهعنوان ارث سپردیم، بعضی از آنها به نفس خود ظلم کردند و بعضی راه عدالت و میانهروی پیمودند و بعضی بهواسطۀ أعمال خیر گوی سبقت را از همگان به اذن خدا ربودند.»
- سوره فاطر (٣٥) آیه ٣٢. امام شناسی، ج ٤، ص ٩:

