لزوم یقین جهت قبول ولایت پیامبر وائمه اطهار و وجوب تعبّد در مقام اطاعت از اوامر آنها
15اینقدر دست و پا میزد، و بیخود مدام اینطرف و آن طرف میرفت، و بیخود إنقلت و إنقلت میکرد!
بیفایده بودن عبادت بدون اتّصال به مقام ولایت
بهخاطر این است که انسان بدون اینکه اتّصال داشته باشد، امکان ندارد قدمی از قدم بردارد!
برو و صد سال عبادت بکن، یک قدم تکان نمیخوری! من این مطلب را بارها گفتهام؛ یقین داشته باشید که مطلب درستی است! به جان شریف سرکار و جان خودم قسم، اگر صد سال عبادت کنی، آن نمازی که بعد از صد و بیست سال میخوانی با آن نماز بیست سالگی، یک سر سوزن فرقی نمیکند؛ هیچ فرقی نمیکند! پیش این پیرمردهایی که هشتاد و یا نود سال سن دارند بروید، کاری به عوام نداریم، حتّی سراغ همین اهل علم بروید و از آنها سوال کنید و بگویید: آقا شما در نماز چه حالی دارید؟ شما از ﴿إِيَّاكَ نَعۡبُدُ﴾1 چه میفهمید؟ میگویند: «حکایت است! ما کجا ﴿إِيَّاكَ نَعۡبُدُ﴾ را میفهمیم؟!» این نماز، با آن نماز اوّل طلبگیاش یک قدم فرق نکرده است! اگرمیخواهید، بروید و بپرسید و ببینید که ما حرف بیدلیل نمیزنیم!
باید به صاحبدل رسید تا اینکه آن سنگ با تغییر جوهری و با حرکتی که در ذات خود پیدا میکند تبدیل به گوهر شود، وإلاّ همانطور میماند!
اویس قرن از جایی میگذشت، دید شخصی یک قبر و گودالی کنده است و در آن گودال دارد نماز میخواند، رو به او کرد و گفت: برای چه کندهای؟
گفت: برای عذاب قبر دارم در اینجا نماز میخوانم.
- . سوره فاتحه (1) آیه 5.

