شروع دعوت علنی پیامبر اکرم با انذار عشیره و اقوام خود
33دیگر نباید به اینطرف و آنطرف برویم.
نام احمد نام جمله انبیاست *** چونکه صد آمد نود هم پیش ماست1 * * *
برو به کار خود ای واعظ، این چه فریاد است *** مرا فتاده دل از ره، تو را چه افتاده است به کام تا نرساند مرا لبش چون نای *** نصیحت همه عالم به گوش من باد است گدای کوی تو از هشت خُلد مستغنی است *** اسیر عشق تو از هر دو عالم آزاد است2 برائت شیطان از همۀ پیروانش در قیامت
تمام عالم اگر بیایند و تو را اذیّت کنند، همه را ول کن و توجّهی نکن! و الاّ روز قیامت که میشود، آنها میگویند: مگر ما مجبورت کردیم، میخواستی نیایی! خود شیطان که رئیس همۀ آنهاست، میگوید: به من چه مربوط است! در روایت داریم:
وقتیکه روز قیامت میشود، برای شیطان منبری میگذارند و او بر بالای منبر میرود، اوّلین و آخرین هم پای صحبتش مینشینند! (هیچ منبری در روز قیامت به اندازۀ شیطان پامنبری ندارد! و رئیس همۀ اینها خودِ همین شیطان است!) و طبق آیۀ قرآن کریم میگوید:
﴿فَلَا تَلُومُونِي وَلُومُوٓاْ أَنفُسَكُم﴾؛3 «به من چه مربوط است؟ مگر من شما را مجبور کردم! من فقط شما را وسوسه کردم، میخواستید گوش ندهید!»4
آنجاست که فریاد واحسرتا بالا میرود؛ آنجاست که میگوید:
- مثنوی معنوی، دفتر اوّل.
- دیوان حافظ، (قزوینی)، غزل 35.
- سوره ابراهیم (14) آیه 22.
- رجوع شود به تفسیر العیّاشی، ج 2، ص 223.

