موضع مشرکین یهود و نصاری در قبال دو جنبۀ بشری و وحیانی رسول خدا

أعوذ باللَه من الشّیطان الرّجیم

بِسمِ اللَه الرّحمٰنِ الرّحیم

ثُمّ الصّلاةُ و السّلامُ علیٰ سیِّدنا و نبیِّنا

و حبیبِ قُلوبِنا و طبیبِ نفوسنا أبی‌القاسِمِ المصطفیٰ محمّدٍ

و علیٰ آلهِ الطّیِّبینَ الطاهِرینَ

و اللَّعنَةُ علیٰ أَعدائِهم أجمَعین

اعتراض مشرکین به جنبۀ بشری رسول خدا

قال اللَه تعالیٰ فی کتابه:

﴿قُلۡ إِنَّمَآ أَنَا۠ بَشَرٞ مِّثۡلُكُمۡ يُوحَىٰٓ إِلَيَّ أَنَّمَآ إِلَٰهُكُمۡ إِلَٰهٞ وَٰحِدٞ فَمَن كَانَ يَرۡجُواْ لِقَآءَ رَبِّهِۦ فَلۡيَعۡمَلۡ عَمَلٗا صَٰلِحٗا وَلَا يُشۡرِكۡ بِعِبَادَةِ رَبِّهِۦٓ أَحَدَۢا﴾.¹

مشرکین پیش پیغمبر آمدند و اعتراض داشتند که: «اگر رسول از طرف خدا هستی، چرا مَلَکی به کمک تو نمی‌آید؟!² چرا غذا می‌خوری؟! چرا آب نیاز داری؟!³ چرا أعمال و کارهایی انجام می‌دهی که سایر مردم انجام می‌دهند؟! چرا در کوچه و بازار حرکت می‌کنی و با مردم رفت و آمد می‌کنی؟!⁴ اگر تو پیغمبر خدا هستی، چرا