28

بود، خداوند او را با آن قوم محشور می‌گرداند!»¹
ابیاتی در رثای حضرت سیّدالشّهدا علیه السّلام
تا ابد جلوه‌گه حقّ و حقیقت سرِ توست *** معنی مکتب تفویض، علی‌اکبـر توست
ای حسینی که تویی مظهر آیات خدا *** این صفـت از پدر و جدّ تو در جوهر توسـت
طفل شش‌ماهه تبسّم نکند، پس چه کند؟! *** آن که بر مرگ زند خنده، علی‌اصغر توست
درس مردانگی عبّاس به عالم آموخت *** زآنکه شد مست از آن باده که در ساغر توست
ای که در کرب‌وبلا بی‌کس و یاور ماندی² *** چشم بگشا و ببین خلق جهان یاور توست
خواهر غم‌زده‌ات دید سرت بر نی و گفت: *** آن که باید به اسیری برود خواهر توست³
نسألک اللَهمّ و ندعوک و نُقسِم علیک، بحقّ محمّد و آله الأطهار، یا اللَه یا اللَه یا اللَه... بالنبیِّ و آلِه، و عَجِّل اللَهمّ فی فَرَج مَولانا صاحبَ الزمان!
1. بشارة المصطفی لشیعة المرتضی، طبری آملی، ج 2، ص 74.
2. خ ل: گشتی.
3. سرودۀ احمد مهران. این دو بیت، تتمّه و ابیات پایانی این قصیده است: