کیفیت نزول اسماء الهی در موجودات

خب آقا! این علم از ناحیۀ اوست، چرا به خودت می‌بندی؟! وقتی که از ناحیۀ اوست، دیگر بین تو و رفیقت چه فرقی است؟! این قدرتی که تو داری، از ناحیۀ اوست چرا داری به خودت می‌بندی؟! تو همان هستی که با بال یک مگس، آن‌چنان زار و نزار در بستر می‌افتی که تمام عالم جمع شوند، نمی‌توانند تو را حرکت بدهند!(یک بال مگس!) چرا به خودت این قدرت را می‌بندی؟! حالا این قدرت را به او نسبت بده، با رفیقت یکسان می‌شوی و دیگر دعواها کنار می‌رود؛ این پول و رزقی که به‌دست آورده‌ای، تمام اینها کنار می‌رود.

داستان قارون و نسبت دادن اسماء الهی به خود

﴿إِنَّ قٰرُونَ كَانَ مِن قَوۡمِ مُوسَىٰ فَبَغَىٰ عَلَيۡهِمۡ وَءَاتَيۡنٰهُ مِنَ ٱلۡكُنُوزِ مَآ إِنَّ مَفَاتِحَهُۥ لَتَنُوٓأُ بِٱلۡعُصۡبَةِ أُوْلِي ٱلۡقُوَّةِ إِذۡ قَالَ لَهُۥ قَوۡمُهُۥ لَا تَفۡرَحۡ إِنَّ ٱللَهَ لَا يُحِبُّ ٱلۡفَرِحِينَ * وَٱبۡتَغِ فِيمَآ ءَاتَىٰكَ ٱللَهُ ٱلدَّارَ ٱلۡأٓخِرَةَ وَلَا تَنسَ نَصِيبَكَ مِنَ ٱلدُّنۡيَا﴾.¹

عجیب است! قارون از افرادی بود که به مصداقِ اسم رازقیت پروردگار بیش از آن مقدارِ [متداول] به او عنایت کرده بود و بیش از آن مقدارِ رزق داده بود. چقدر؟ خدا می‌گوید: این‌قدر ما به او گنج دادیم که افراد قوی‌هیکل نمی‌توانستند کلیدهای گنج‌هایش را بردارند. اصلاً قابل تصور نیست! ﴿مَآ إِنَّ مَفَاتِحَهُۥ لَتَنُوٓأُ بِٱلۡعُصۡبَةِ أُوْلِي ٱلۡقُوَّةِ﴾؛ زورمداران و پهلوانان نمی‌توانستند کلیدهای گنج‌هایش را بردارند!

﴿إِذۡ قَالَ لَهُۥ قَوۡمُهُۥ لَا تَفۡرَحۡ﴾؛ قوم او به او می‌گویند: «خوشحال نباش، به خودت نگیر [و نگو] من اینها را کسب کرده‌ام!» ﴿إِنَّ ٱللَهَ لَا يُحِبُّ ٱلۡفَرِحِينَ﴾. خدا می‌گوید: «همان‌طور که حیله و پیله ندارم، من همان‌طور که صاف و ساده و بی‌غلّ و غش هستم، یک‌خُرده هم شما [این‌طور] باشید!»

﴿وَٱبۡتَغِ فِيمَآ ءَاتَىٰكَ ٱللَهُ ٱلدَّارَ ٱلۡأٓخِرَةَ﴾؛ اینکه خدا به تو داده، این گنج‌هایی را که خدا به تو داده، خب در راه رضای همان صرف کن! بندۀ خدا! هم خدا به تو عنایت کرده، هم تو این را در راه رضای او صرف کرده‌ای! در قبال آن هم خدا به تو فضایل و مثوبات و ثواب‌های آخرت را می‌دهد. تو با عنایت او به بهشت می‌روی، نه با کسب و کوشش خود!