عدم اطلاع ملائکه از سرّ الهی در ذات انسان

از یکی مانند بهترین خلق خدا امام [امام هادی] علیه السلام فرزندی به وجود می‌آورد که وقتی می‌آیند بشارت تولد آن فرزند را به امام (امام علی النقی) علیه السلام بدهند، حضرت گرفته [و] ناراحت می‌شوند [و] رو می‌کنند به آن شخصی که در کنار[شان] نشسته می‌فرمایند: «خدا می‌داند که از این طفل چه مسائلی بر شیعیان [وارد] می‌آید.»¹ از بهترین خلق خدا در روی زمین و حجت خدا یکی این‌طور می‌شود. از حضرت نوح؛ 

فرزندی به وجود می‌آید که مشمول قهر و غضب خدا واقع می‌شود:

این یک‌طرف [اما] از آن‌طرف نگاه می‌کنیم از ابوبکر بدترین [و] شقی‌ترین خلق خدا در زمان خود، فرزندی (محمد بن ابی‌بکر) به وجود می‌آید که از اولیای خدا[ست] و از آن اوتاد و اولیایی می‌شود که امام رضا علیه السلام می‌فرمایند: «شیعیان علی سه نفر بودند: سلمان، اباذر، محمد بن ابی‌بکر.»³ قضیه این‌طور است. این به چه جهتی است؟ ما دیگر نمی‌دانیم و اینجا دیگر عاجزیم. نه [تنها] من، [بلکه] شما هم نمی‌دانید؛ خودش می‌داند چه‌کار می‌کند. تمام این خلایق، بندگان او هستند و خودش می‌داند چه‌کار می‌کند. اینجا دیگر ما عقلمان نمی‌رسد و عاجزیم.

یک نفر را مانند یزید بن معاویه به آن کیفیت [قرار می‌دهد]، و فرزند همین یزید بن معاویه (معاویة بن یزید) [را] از شیعیان امیرالمؤمنین می‌کند.⁴ یک نفر را مثل سنِدی بن شاهِک، قاتل موسی بن جعفر می‌کند [با] آن همه اذیت‌هایی که برای موسی بن جعفر به وجود آورد،⁵ [اما] فرزند همین سندی بن شاهک از شیعیان امیرالمؤمنین [است]!⁶ این کاری است که او انجام می‌دهد؛ ما نمی‌دانیم.

فداکاری‌های پیامبر اکرم برای به رساندنِ انسان به حقیقت توحید

می‌خواستم قضیه‌ای از پیغمبر نقل کنم؛ قرار شد از پیغمبر بگوییم [ولی مدام] به حاشیه می‌رویم. ظاهراً دیگر وقت اجازه نمی‌دهد و مجلس طولانی می‌شود.