مرتب سازی:
روح و ادراک داشتن اجرامِ سماوی
16مردم جمع شدند و زنان گریه میکنند. بعضی برای اطفالِ گرسنۀ اهلبیت نان و خرما میدهند! حضرت امّکلثوم اینها را از دست اطفال میگیرد و به جمعیت پرتاب میکند و میفرماید: «إنَّ الصّدقةَ عَلینا حَرام.» بعد به این زنانی که ناله و شیون میکنند، خطاب میکند: «ای زنان شما گریه میکنید و مردانِ شما ما را میکُشند! فرزندان رسول خدا را سَرِ میبُرند؛ اهلبیت آن حضرت را با غُل و زنجیر، سوار بر شتران برهنه میکنند و در مَرأیٰ و منظر مردم قرار میدهند!» میگویند: در این موقع صدای آن حضرت ساکت شد و آن حضرت آرام گرفت.
وقتی نگاه کردند, دیدند سر ابیعبدالله در مقابل آنهاست. همین که حضرت زینب سر برداشت و سر برادر را دید. چنان پیشانی خود را به مَحمل زد که خون از او جاری گشت! با سر برادر خطاب میکند:
یا هِلالًا لَمّا اسْتَتَمَّ کمالا *** غالَهُ خَسفُه فَأبدا غُروبا «ای هلالی که هنوز کامل نشدهای و غروب کردی!»
ما تَوَهَّمتُ یا شَقیقَ فُؤادی *** کان هذا مُقَدَّرًا مَکتوبا یا أخی فاطِمَ الصَّغیرَةَ کَلِّمها *** فقد کادَ قَلبُها أن یَذوبا «سخنی هم با دخترت بگو که نزدیک است قلب او ذوب گردد!»
ما أذلَّ الیتیمُ حینَ یُنادی *** بِأبیهِ و لا یَراهُ مُجیبا1 ﴿و سَيعلَمُ الَّذينَ ظَلَموا﴾2 آلَ مُحمَّدٍّ ﴿أيَّ مُنقَلَبٍّ يَنقَلِبون﴾3و4
باسمِکَ اللَهمّ و نَدعوکَ و نُقسِمُکَ و نَرجوکَ بِحَقِّ مُحمّدٍ و أهلِ بَیتِه الأطهارِ یا الله!
پروردگارا، ما را ببخش و بیامرز! تا ما را نیامرزیدهای از این دنیا مبر! قلم عفو بر جمیع جرائم ما بکش! پروردگارا، اسلام را نصرت عنایت کن! شیعیان امیرالمؤمنین علیه السّلام را تأیید بنما!
اللهمّ صلّ علی محمّد و آل محمّد
- رجوع شود به بحار الأنوار، ج 45، ص 114؛ ینابیع المودّة، ج 3، ص 86 و 87؛ المنتخب، طریحی، ج 2، ص 464 و 465.
- سورۀ شعراء (26) آیۀ 227.
- سورۀ شعراء (26) آیۀ 227.
- تفسیر القمی، ج 2، ص 125.