دنیاپرستی و تقابل جنود عقل و جنود شیطان

قضیۀ سیدالشهدا این‌طور بوده! چند نفر با آن حضرت باقی ماندند؟! چند نفر در روز عاشورا با آن حضرت استقامت و صبر کردند؟! «هُنا مُناخُ رِکابٍ و مَصارِعُ عُشّاقٍ»

روضۀ روز عاشورا

روز عاشوراست. بعد از ظهر تمام اصحاب آن حضرت شهید شدند. راوی می‌گوید:

ما رأيتُ مَكثورًا قَطُّ قد قُتِلَ وُلدُه و أهلُ بَيتِه و اصحابُهُ أربَطَ جَأشًا منه‌.¹ 

«به خدا هیچ شخصی را از حسین [بالاتر] ندیدم که پشتش شکسته شده باشد و جنگ او را به زانو در آورده باشد که اصحاب و اهل بیت و بچه‌هایش همه از دم تیغ گذشته باشند و او چهره‌اش بیشتر برافروخته شود و مستقیم‌تر و پابرجاتر بماند!»

گاه‌گاهی هم می‌ایستد و برای مردم از باب رحمت و رأفت نصیحت می‌کند: «مردم! مگر من پسر پیغمبرتان نیستم؟! مگر از شما خونی ریخته‌ام که به قصاص آن من را از بین می‌برید؟!» آیا حلالی را حرام کرده‌ام یا حرامی را حلال کرده‌ام؟!²

فَلَم یُجیبوهُ إلّا بِالسُّیوف؛³ «جواب آن حضرت را فقط با شمشیر و تیرها می‌دهند.» حضرت ایستاده و برای مردم نصیحت می‌کند که حمید بن مسلم می‌گوید:

در این موقع ابوالحتوف تیری به پیشانی آن حضرت می‌زند و خون از پیشانی آن حضرت جاری می‌شود. حضرت خون‌ها را می‌گیرد و به‌سوی آسمان می‌ریزد: «اللَهُمَّ اشهَد عَلیٰ هٰؤُلاءِ القَومِ إنَّهُم یَقتُلونَ رَجُلًا لَیسَ علیٰ وَجهِ الأرضِ ابنُ نَبیٍّ مِثلَه؛ خدایا بر این قوم شاهد باش اینها کسی را می‌کُشند که اگر روی زمین بگردید، پسر پیغمبری مانند او نمی‌یابید.»

ببینید کار این مردم به کجا می‌رسد! دامن خود را بالا می‌زند که خون‌های پیشانی را پاک کند که تیر سه‌شعبه بر قلب آن حضرت می‌زنند و حضرت از اسب به روی زمین می‌افتد. ⁴

پیشانی را بر خاک‌های گرم کربلا می‌گذارد و عرض می‌کند: «صَبرًا عَلیٰ قَضائِک لا إلهَ سِواکَ یا غیاثَ المُستَغیثین!» ⁶