مرتب سازی:
پیام عاشورا عمل براساس رضا و خواست پروردگار متعال در همه شؤون زندگی
13بگوییم، خُب نمیشنود؟ نمیداند؟ قبل از اینكه ما بگوییم او میداند، پس رفتن مشهد یعنی چه؟ چرا ما باید به زیارت عتبات برویم؟ چرا باید به زیارت مكّه برویم مدینه برویم رسول خدا برویم، ائمه بقیع، چرا این همه تاكید شده؟ در روایات كسی كه به زیارت ما بیاید اینطور، كسی كه با معرفت ما را زیارت كند، كسی كه به زیارت ما بیاید بهشت بر او واجب میشود! روایتی از امامجواد علیهالسّلام است كه فرمودند: هر كسی به زیارت عمه ما فاطمهمعصومه در قم بیاید بهشت برای او واجب میشود؛ این حرف امام است، حرف بنده نیست، قضیه چیست؟ چه مسألهای هست؟ خُب حضرتمعصومه همه جاهست، روح آن حضرت همه جاهست، این مسألهای نیست كه حالا اختصاص به فرض كنید یكجا و یكمكان داشته باشد، این به جهت این است كه چون روح در آن مكان به واسطه حضور آن بدن مطهر یك تعلق خاص و ویژهای نسبت به آنجا دارد، حضور در آنجا باعث میشود یك فیض بیشتر و خاصی برای انسان حاصل شود كه آن در جای دیگر كمرنگتر است، مگر اینكه شرائط شرائطی باشد كه برای انسان رفتن به آنجاها ممكن نباشد كه در آنجا اتصال روح و نیت صاف، جبران آن رفتن را خواهد كرد، یعنی درست مثل اینكه شما در حرمسیدالشّهداء هستی، برای كسی كه نمیتواند، برای كسی كه مانع دارد، برای كسی كه مشكل است. خلاصه همه چی روی حساب است، همه چیز روی ...
این مسأله مسأله مهمّی است، كه در قضیه كربلا چرا اینقدر مطلب نسبت به سیدالشّهداء تاكید شده است؟ و چرا اینقدر بزرگان در ارتباط و در سلوك خودشان به سیدالشّهداء علیهالسّلام متوسل میشدند؟ من یاد دارم كه مرحومآقا میفرمودند: انسان حداقل ماهی یك بار باید در منزل خودش روضه قرار بدهد؛ حالا غیر از حالا ... یا اگر روضه روضه عمومی هست، كه خُب هیچ، اگر هم نیست روضه روضه خصوصی، همین افراد خانواده جمع شوند و یك ذاكری بیاید و ذكر مصیبتی انجام بدهد، خصوص ذكر مصیبت. و خودشان هم در منزل این كار را انجام میدادند، حتّی در مشهد كه بودیم، البتّه این را خُب دوستان و رفقا اطلاعی نداشتند، هر از چندگاهی در همان منزل اندرونی فرض كنید كه شخصی به اصطلاح یك مداحی، كسی میآمد و همین ذكر مصیبت را غالباً شبهای جمعه بود و بعد خودشان این را به صورت مستمر هر هفته شبهای جمعه قرار دادند، كه یك عدهای از رفقا كم مثلًا دهبیست نفر میآمدند هر شب جمعه و یك اطعام آبگوشتی، چیزی هم به ما میگفتند درست كنید و هم خیلی ساده، و واقعاً خُب خیلی عجیب بود مشخص بود كه وضعیت و حال و هوا و اینها خُب خیلی فرق میكند، مسأله تفاوت دارد.