پیام عاشورا عمل براساس رضا و خواست پروردگار متعال در همه شؤون زندگی

همین چند روز پیش یك مسئله‌ای اتّفاق افتاد و من گفتم: خُب این قضیه، این مسأله نباید باشد! بعد آن مسئول خُب شخص صاف، با نیت صاف، با نیت صادق، آمد برایش توضیح دادم گفتم: آقاجان دلت برای امام‌حسین سوخته یا دلت برای خودت؟ تكلیف ما را معلوم كن، من ببینم چطوری با تو حرف بزنم، اگر دلت برای خودت سوخته، خداحافظ شما، در را ببند و برو و ما هم برویم دنبال كارمان! اگر دلت برای امام‌حسین سوخته، بنده تضمین می‌دهم روز قیامت ثواب این روضه را امام‌حسین بهتو بدهد! حرفت چیست؟ دید ما إن‌شاءاللَه راست می‌گوییم، إن‌شاءاللَه خلاف نمی‌گوییم، گفت: هر چی شما بگویید. گفتم: خیلی خُب، حالا كه قرار است هر چی من بگویم، این روضه را به جای این ساعت، بگذار این ساعت! گفت: چشم، خداحافظ شما، رفت. این می‌شود حالا یك چیزی، یعنی آن حالت و آن وضعیتی كه در آن وضعیت ممكن بود مسأله پیدا شود، ممكن بود حرف و نقل پیدا شود ممكن بود، مطلب پیدا شود منتفی شد، هم این به ثوابش رسید اتّفاقاً بنده خدا نذر هم داشت گفتم: نذر داری، من جایش را سراغ دارم، كه خوب برایت خلاصه خرج كند و صرف بكند و فلان.

بالاخره ما كه آمدیم در اینجا باید همین‌طوری بمانیم؟ هان؟! یا اینكه نه، هی كم‌كم كم‌كم هی تغییری، تحوّلی، بنا نیست كه انسان همیشه در همان سطحی كه سایرین در آن سطح حركت می‌كنند [سیر بكند و بماند] خُب نیاز اگر این‌طور باشد، خُب نیاز به اینجاها نیست، اگر قرار به همان سطح باشد اگر قرار به همان طرز تفكّر باشد، اگر قرار به همان كیفیت باشد، خُب پس بنابراین دیگر همه هستند، همه صحبت‌ها هست، همه سخنرانی‌ها هست، همه منبری‌ها هستند، همه هستند، ما باید ببینیم بزرگان در اینجا چه راهی داشتند، ممكن است آن راه با راه و مسیری كه بقیه دارند زاویه داشته باشد، خُب اثرش را هم دیدیم.