کیفیت تاثیر گذاری جنود رحمان و جنود شیطان بر ذهن و قلب انسان

 هم همین است، ببینید صحبت ما هم همین است، تو اگر خانمت یك بیماری داشت و می‌خواستی ماهی یك مرتبه فرض كنید كه به طهران بروی، می‌گفتی: من سالی یك دفعه می‌روم و او را می‌برم یا هر ماه او را می‌بردی! چطور سرِ آمدن به زیارت امام رضا علیه‌السلام و دیدن آقا خداوند قسمت بكند سالی یك بار ما می‌آییم و ایشان را می‌بینیم! قسمت تو هم همین است. یك وقت یك كسی نمی‌تواند از عهده برنمی‌آید، او یك مطلب دیگری است، ولی این این‌جور نبود. حالا كه می‌آیی برمی‌داری این‌طوری می‌آیی، دنبال سیب و گلابی و ته‌مانده ایشان هستی كه برداری یا آن لیوان آبی كه خوردند، ته‌مانده این را به عنوان تبرك بخوری. خیلی خُب عیبی ندارد ثواب هم می‌بری، خدا هم به تو ... ولی چرا از یك دریا فقط به مقدار یك استكان اكتفا می‌كنی؟

 آن كسی كه به تو مجال می‌دهد این را می‌خواهم عرض كنم‌ها راه می‌دهد، درش را باز می‌كند، وجودش را برای آمدن افراد در اختیار تو می‌گذارد برای اینكه در این دریا غوطه بخوری، شنا كنی، به قعرش فرو بروی، به عمقش برسی، به عجایبش پی ببری در دریا عجایبی وجود دارد تو فقط در همان مقدار كنار ساحل ایستاده یك دانه موج می‌زند یك دانه لیوان آب می‌كنی آقا ما گرفتیم! خُب چرا باید یك همچنین مسأله و یك همچنین موقعیتی از دست برود؟ یك همچنین شخصیتی كه آمده كه به بالاتر برساند چرا در مرتبه پایین همین‌طور ما خودمان را نگه داریم؟ این است صحبت بنده. یك دین الهی باید به بالاترین بتواند برساند، بنابراین آن حد بالا را باید به همه افراد ارائه بدهد، مبنا این است، صحبت این است، احكام این است، خصوصیات این است، مبانی این است، برنامه این است، بسیار خُب این گوی و این میدان، هر كسی به قدر خود، به قدر همت خود و به قدر فكر خود و به قدر استعداد خود می‌تواند جلو بیاید، راه بسته نیست.