کیفیت تاثیر گذاری جنود رحمان و جنود شیطان بر ذهن و قلب انسان

ولی، وّلی خدا یك مسئولیت دیگری دارد، وّلی خدا یك وظیفه دیگری دارد، او هم می‌داند حكم شرعی همین است، او هم می‌داند به حسب ظاهر حكم همین است، ولی در این‌جا این فرد آمده سراغ او نه یك شخصی كه دارد در خیابان راه می‌رود، این شخصی كه مدعی شاگردی است، این یك شخصی است كه مدعی است می‌گوید كه: آقای فلانی! شما به من باید گارانتی بدهی، من بلند شدم از خارج آمدم، از آمریكا آمدم در اینجا خودم را در دامان تو قرار دادم. این می‌گوید: من به تو گارانتی می‌دهم ولی به شرط اینكه تو هم یك قدم جلو بگذاری.

این می‌داند حكم شرعی ظاهری چیست، این می‌داند در جاهای دیگر چه می‌گویند، این می‌داند برای اینكه منزل و این‌ها استثناست، می‌گوید: فلانی! یك چیزی به تو بگویم، می‌خواهی به ظاهر دین به تو حكم كنم یا می‌خواهی به واقع؟ ظاهر دین این است كه منزل و مركب جزو مستثنیات است و این در تحت ملكیت مدیون باید بماند و می‌تواند كه برای خودش نگه دارد؛ ولی اگر درویشی! اگر درویشی برو خانه‌ات را بفروش بده به همه آن دائن‌ها و آنهایی كه به آنها بدهكار هستی. البتّه ظاهرا درویش نبود تا آنجا كه بنده اطّلاع دارم، این هم به همان ظاهر قرار شد اكتفا كند! توجه كردید؟ اگر درویشی برو بفروش، این را كی می‌گوید؟ این را یك آدم پای منقلی و فلان و از این تو خانقاه نمی‌گوید، یك عالم دینی می‌گوید كه خودش اعلم علمای نجف بود این حرف را دارد می‌زند. تمام احكام دین همه در مشتش بود، و تا آخر عمرش برخلاف چیز صحبت نكرد و همه افراد به علمیت او و به میزان او اعتراف داشتند حتی مخالفین و دشمنانش، این حرف را این دارد می‌زند، پس می‌گوید: من را تو به عنوان یك مجتهد عادی به حساب نیاور، من را به عنوان یك عارفی كه برای تو بالاترین را می‌خواهد به حساب بیاور، این‌طور با من صحبت كن و خودت را به این نحو در اختیارش قرار بده.