أهمیت مراقبه بعد از ماه مبارك رمضان

پیغمبر یك جور صحبت می‌كرد، یك جور لبخند می‌زد، یك جور خنده می‌كرد پیغمبر یك تعبیر می‌آورد، امیرالمومنین علیه السلام در وقتی كه محروم از خلافت شده بود و خلافت او را خلفای غاصب غصب كرده بودند و عدوانا حق او را گرفته بودند همانطور با یك یهودی صحبت می‌كرد كه در موقع اقتدار ظاهری، اقتدار امام علیه السلام كه اقتدار ظاهری نیست، امام علیه السلام بر نفوس و جان و ملكوت تمام عالم اقتدار دارد، نه فقط بر افراد ظاهر كه این اقتدار دو روز هست و دو روز نیست، تمام می‌شود، این اقتدار اقتدار پوشالی است، اقتدار اعتباری است، اقتدار امام علیه السلام یك اقتدار ملكوتی است، اقتدار امام زمان ارواحنا فداه یك اقتدار لاهوتی است، بر ذات همه‌ی موجودات مسلط است، چه خلیفه باشد یا نباشد، نباشد بهتر، می‌روم به كارم می‌رسم، دردسر رفت و آمد و مراجعه را دیگر من ندارم، این مسائل ظاهر است كه ما را فریفته و گول زده و از آن حقیقت به دور افتادیم كه برای این مطالب حاضر هستیم جان بدهیم و هر مسئله‌ای را مرتكب شویم و هر خلافی را به انجام برسانیم.

امیرالمومنین علیه السلام كنار زدنش از خلافت، برایش پادشاهی بود، پادشاهی بود. از مرحوم آقا شنیدم كه فرمودند كه رسول خدا صلی اللَه علیه و آله دوران خوشی و مسرّت و ابتهاجش همان وقتی بود كه هنوز به مقام رسالت نرسیده بود، همان وقتی بود كه در غار حراء هفته‌ها و اربعینیات، چهل روز چهل‌ روز بیتوته می‌كرد، و حضرت خدیجه سلام اللَه علیها برای آن حضرت، هر دو روز یك بار، سه روز یك بار و یا گاهی اوقات هر روز غذا می‌آورد آب می‌آورد و می‌گذاشت و برمی‌گشت و صحبت نمی‌كرد. غذا رامی‌گذاشت و برمی‌گشت. آن كسانی كه رفتند در غار حراء یا از دور مشاهده كردند خواهند فهمید كه این بانوی معظمه چه حقی بر گردن ماها دارد؟! چه حقی دارد؟! می‌شود یك همچنین چیزی تصور كرد؟ هفته‌ها از شوهر به دور و هر روز می‌آمد و برای شوهرش غذا می‌آورد و آب می‌آورد و مایحتاج را می‌گذاشت در آنجا و برمی‌گشت، از این كوه می‌آمد بالا.