أهمیت مراقبه بعد از ماه مبارك رمضان

در ارتباط با مكتب عرفا و اولیاء الهی بنده عرض می‌كردم در همین شبهای ماه مبارك كه ما آنچه را كه از بزرگان می‌دیدیم و از صحبت‌های آنها مشاهده می‌كردیم درست عكس این حرفها بود. درست عكس آن برداشتی كه از كلمات اهل ظاهر و وعیدها و تهدیدهایی كه اهل ظاهر و مبلغین ظاهر بدون معرفت ذات باری و صفات باری و بدون شناخت واقعی از آنچه را كه پروردگار متعال در ارتباط با بندگانش دارد برای مردم مطالبی را می‌گویند كه به جای اینكه آنها را نزدیك كنند و به آن واقعیت و به آن حقیقت ارتباط نزدیك كنند، به جای آن مردم را فراری می‌دهند.

بنده یك وقتی جایی بودم با یك فرد مسیحی، پزشك مسیحی بود، هم صحبت شدیم بعد از اینكه متوجه شد من مسلمان هستم و اینها، برایش یك اشكالاتی بود، یك صحبت‌هایی بود یك مطالبی بود. سوال كرد از ابهاماتی كه برای او وجود داشت، از مسائلی كه مشاهده می‌كرد، از مطالبی كه ..... خب امروزه چیزی پنهان نیست، از دیدگاه مردم، از دیدگاه دنیا، همه‌ی قضایا روشن است و مردم چه مسلمان‌ و چه غیرمسلمان مطالب را از دیدگاه عقل و فطرتشان ارزیابی می‌كنند و با همان دیدگاه به یك مكتب و مذهب نگاه می‌كنند. ما نمی‌توانیم افراد را ملزم كنیم كه ابتدائا مسائل و تكالیف ما را به عهده بگیرند و بپذیرند، این غیر قابل قبول است.

رسول خدا و ائمه علیهم السلام كه با كفار و مشركین برخورد می‌كردند برخورد آنها چگونه بوده؟ صحبت آنها چگونه بوده؟ كیفیت خطاب آنها و لحن صحبت آنها چگونه بوده؟ از اول شمشیر را به روی زمین می‌گذاشتند و بعد با آن افراد صحبت می‌كردند مثل ما؟ یا اینكه نه؟ شمشیری در كار نبود، شمشیر را در منزل خود پنهان می‌كردند، و با دست خالی با یك فرد به صحبت می‌نشستند. خیلی تفاوت می‌كند، در صحبت كردن در كیفیت القاء مطالب و تعبیرهایی كه انسان می‌آورد، خب ما همه گرفتار نفس هستیم، خواهی نخواهی نمی‌توانیم خود را از آن تعلقات و توهمات و تخیلات دور نگه داریم. وقتی كه رسول خدا صحبت می‌كرد با یك فرد، كیفیت صحبت رسول خدا در ابتدای رسالت كه دو نفر به او ایمان آورده بودند با كیفیت سخن رسول خدا در هنگامی كه از دنیا می‌خواست برود كه تمام جزیرة العرب و حتی یمن در تحت نفوذ اسلام درآمده بود یكی بود، خیلی این قضیه قابل تامل است‌ها، توجه كنید مسئله چقدر دقیق است.