أهمیت مراقبه بعد از ماه مبارك رمضان

یك وقت كربلا بودیم، در همان سفری كه با مرحوم آقا بودیم، یك روز نشسته بودیم، مرحوم آقای حداد رو كردند به مرحوم آقا گفتند خب آقا سید محمد حسین رفقا چند تا شدند؟ رفقایت چند تا شدند؟ مرحوم آقا گفتند كه آقا یك ده دوازده تایی فعلا هستند، ده دوازده تا؟ فرمودند آقا سید محمد حسین خدا سرت را سلامت بدارد دوازده تا برداشتی به عهده گرفتی؟ ده دوازده تا؟ البته اواخر عمر مرحوم آقا را ندیده بودند كه سفره را انداخته بودند شرق و غرب عالم را دعوت كرده بودند! آن موقع جای آقای حداد خالی بود، بیاید ببیند كه چه خبر است؟ اوضاع چه خبر است؟ ده دوازده تا! خدا سالمت بدارد سرت را چیز بكند و خدا خیر بهت بدهد.

آنوقت این پیغمبر باید بیاید تمام خلائق را تا روز قیامت! یعنی الان كه ما در اینجا نشستیم داریم با هم صحبت می‌كنیم الان مسئولیت من و تك تك شما، آن موقع به پیغمبر واگذار شد، الان ما تحت نفوذ و سیطره‌ی رسول اللَه هستیم، و هر قدمی كه شما برمی‌دارید در اراده او دارد انجام می‌شود البته توسط فرزندش و ولی‌اش، امام زمان عجل اللَه تعالی و فرجه الشریف، فرقی نمی‌كند همه اینها برگشتش به پیغمبر است، تمام افراد در تحت سعه‌ی وجودی پیغمبر حركت می‌كنند والّا شما یك لا اله الا اللَه نمی‌توانید بگویید، قدرت ندارید بگویید.

آنوقت این پیغمبر بیاید خوشی كند؟ بیاید با این مردم خوشی كند؟ حالا ببینیم ما چقدر از قافله عقب هستیم؟ چقدر پرت هستیم؟ ها؟ كه سرمان را به چه چیزها مشغول كردیم، گفتم دیگر، یك مقداریش را گفتم. مرحوم آقا می‌فرمودند شیعه‌ی امیرالمومنین اگر پایش را جای پای امیرالمومنین بگذارد و اطاعت كند از همانها، امیرالمومنین او را می‌برد در همان جایی كه خودش هست، این كلام، كلام كیست؟ كلام یك ولی الهی است كه ما خطا و اشتباه و غفلت و نسیان را در او نمی‌دهیم احتمال خطا ندارد، و آثارشان هم چی؟ پیداست‌.